Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

Ο "ΠΥΡΗΝΑΣ" ΤΟΥ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ


Με τον «Πυρήνα», ο Σαββόπουλος επιστρέφει στα τραγούδια της πρώιμής εποχής του με τον ίδιο λιτό τρόπο που τα προσσέγγισε στην αρχή, χωρίς να αλλοιώνεται η ουσία και η αξία αυτών των τραγουδιών. Ο ακροατής δεν θα βρει συμφωνικές ορχήστρες, σύνολα χάλκινων πνευστων και φανταχτερές διεθνείς συνεργασίες, που συνήθως αφαιρούν παρά προσθέτουν στη διαχρονικότητα της μουσικής τέχνης και των δημιουργών και εμηνευτών της. Ένα μπάσο, ένα πιάνο, και μία κιθάρα επαρκούν, για το διαχρονικό και εμπνευσμένο έργο του Σαββόπουλου.

Ο μόνος προβληματισμός μας αφορά το ιδεολογικό μήνυμα με το οποίο τελειώνει η ζωντανή αυτή ηχογράφηση. Οι παρατηρητικοί ακροατές θα προσέξουν ίσως τη στιχουργική μεταβολή στο τελευταίο τραγούδι του δίσκου, «Εμείς του ‘60», όπου ο «πλουραλισμός» γίνεται «κοινωνισμός», δηλαδή σοσιαλισμός.


Αλλού, το θαύμα ήταν αλλού,
εκτός κοινωνισμού,
ωραίου ίσως αλλά όχι ικανού...

Οι αξίες του «κοινωνισμού» που τελεσίδικα πλέον απορρίπτει ο Σαββόπουλος, είναι εντυπωμένες σε πολλά, πάρα πολλά τραγούδια του. Το πρόβλημα είναι ότι το καλλιτεχνικό έργο, αφού παραδοθεί στο κοινό του, αποκτά μία ύπαρξη που δεν υπόκειται στον έλεγχο του δημιουργού του. Ο Σαββόπουλος προσπαθεί λοιπόν να μας πείσει για το αδύνατο, για το ότι οι αξίες που ενέπνευσαν το έργο του έχουν πεθάνει, όταν το ίδιο το έργο του είναι ολοζώντανο, όπως αποδεικνύει και ο δίσκος αυτός. Αυτή η προσπάθεια αποστασιοποίησης από το αξιακό πεδίο που ενέπνευσε τον Σαββόπουλο στα πρώτα του βήματα γίνεται ακόμα δυσκολότερη λόγω της αδυναμίας του δημιουργού να προβάλλει ένα εναλλακτικό ιδεολογικό πρόταγμα. Τι αλήθεια από όσα προτείνε ο Σαββόπουλος σε θεωρητικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια συνέβαλλε στη διαμόρφωση ενός συνεκτικού ιδεολογικού-πολιτικού ιστού ικανού να εμπνεύσει το κοινό του και ιδιαίτερα τη νεολαία;

Πέρα από αυτή τη στιχουργική λεπτομέρεια, ο δίσκος μας άρεσε πολύ. Γιατί; Παραθέτουμε επιγραμματικά πέντε λόγους:
1) Για το ότι αυτή η έκδοση δεν αποτελεί μία ακόμα ζωντανή ηχογράφηση χωρίς λόγο ύπαρξης, από αυτές που έχουν κατακλύσει την αγορά για λόγους άσχετους με τη μουσική και σχετικούς με την οικονομική υγεία εταιρειών και καλλιτεχνών. Αντίθετα, ο «Πυρήνας» επαναφέρει στο προσκήνιο κάποια από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια του Σαββόπουλου και αποτελεί μία ολοκληρωμένη μουσική και αισθητική πρόταση.
2) Για την ευχάριστη έκπληξη της ανάδειξης τριων τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι («Καλοτάξιδα Πουλιά», «Ήρθε βοριάς ήρθε νοτιάς», «Νανούρισμα») και ενός του Ορφέα Περίδη («Φεύγω») με τη φωνή του Σαββόπουλου.
3) Για την πρωτοποριακή ενορχήστρωση και τη μουσική δεξιοτεχνία των Σταύρου Λάντσια και Γιώτη Κιουρτσόγλου, που προσδίδουν στα κλασσικά τραγούδια του Σαββόπουλου σύγχρονες ενορχηστρωτικές διαστάσεις rock και jazz.
4) Για το DVD που αποτυπώνει με τη δύναμη της εικόνας μερικές από τις ωραιότερες στιγμές της μουσικής παράστασης.
5) Για το κείμενο του εξαιρετικού δημοσιογράφου Αργύρη Παπαστάθη, που συνοδεύει την προσεγμένη έκδοση του δίσκου. Αλλά για το κείμενο αυτό θα επανέλθουμε στο επόμενο σημείωμα μας.
ηρ.οικ.