Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2007

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ 2007


Ο ΤΟΠΟΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ

Μες στη Σμύρνη βγήκες παραλία
με ψαθάκι άσπρο του συρμού
και σαν επιτάφιος τα πλοία
κήδευαν τη μοίρα ενός λαού
Του λαού που παίζανε στα ζάρια
τέσσερις φονιάδες στα παζάρια.

Ήξερες πως όλα είν' αρρώστια
σαν το βήχα του φυματικού
σε θυμάμαι μια στιγμή στην πόρτα
έξι η ώρα βράδυ του Μαγιού
να μου λες:
"Ο τόπος ο δικός μας
βάζει το μαχαίρι στο λαιμό μας".

Έπαιζε ο θίασος Κυβέλης
αν θυμάσαι δράμα της τιμής
τωρα ή το θες ή δεν το θέλεις
τον ξαναπουλούν μισοτιμής
Τον λαό που παίζανε στα ζάρια
τέσσερις φονιάδες στα παζάρια.

Ήξερες πως όλα είν' αρρώστια
σαν το βήχα του φυματικού
σε θυμάμαι μια στιγμή στην πόρτα
έξι η ώρα βράδυ του Μαγιού
να μου λες:
"Ο τόπος ο δικός μας
βάζει το μαχαίρι στο λαιμό μας".

(Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου, Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος, Εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου, Δίσκος: "Χωρίς Ταυτότητα", 1980).




Ο ΜΑΥΡΟΣ ΗΛΙΟΣ

Μαύρος ο ήλιος σήμερα
κι η ξαστεριά μια χίμαιρα
μα βρήκα βράχο και γιαλό
στον κόσμο τον αμαρτωλό

Κι έριξα τα κρίματα σε σαράντα κύματα
έριξα τα κρίματα σε σαράντα κύματα
έριξα τα κρίματα

Άμοιρο αδέρφι σου 'φερα
της λευτεριάς τα νούφαρα
και με την πίκρα στη ματιά
μάζεψα τ' άγια σου σκουτιά

Κι έπλυνα τα αίματα σε σαράντα ρέματα
έπλυνα τα αίματα σε σαράντα ρέματα
έπλυνα τα αίματα

Μαύρος ο ήλιος σήμερα
κι είναι βουβά τα σήμαντρα
μα εγώ στου πόνου τη πλαγιά
προσκύνησα την παναγιά

Κι έκλαψα τα θύματα σε σαράντα μνήματα
έκλαψα τα θύματα σε σαράντα μνήματα
έκλαψα τα θύματα

(Στίχοι: Νίκος Γκάτσος, Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος, Εκτέλεση: Νίκος Δημητράτος, Δίσκος: "Νυν και Αεί", 1974)

1 σχόλιο:

Athanassios είπε...

Σπουδαίο άσμα αυτό του Ξαρχάκου κι εξαιρετική η ερμηνεία του Νίκου Δημητράτου!! Από τα τραγούδια που αδίκως δεν ακούγονται...