Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΙΚΟΛΑ ΠΙΟΒΑΝΙ

Εβδομάδα φεστιβάλ της Αριστεράς αυτή που διανύουμε, με την 'Εποχή', την ΚΝΕ και την Νεολαία Συνασπισμού (το επόμενο ΠΣΚ) να δίνουν χώρο στην αφρόκρεμα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Αλλά το έναυσμα για τη στήλη «Μουσική και Αριστερά» και την αναζήτηση των απαντήσεων που η μουσική και οι άνθρωποί της έχουν κατά καιρούς δώσει στο ζήτημα του κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού, το πήρα από αλλού: αυτή την εβδομάδα διάβασα, χόρτασα και χώνεψα όσο περισσότερο Νίκο Δήμου και Pitsiriko μπορούσα. Ο πρώτος κατακεραύνωσε τους υποστηρικτές του ΚΚΕ ως ανθρώπους μειωμένης ευφυΐας και/είτε συμφεροντολόγους, και ο δεύτερος ενοχλήθηκε τόσο πολύ από τη συναυλία του ΚΚΕ για τον Χατζιδάκι ώστε ανήγγειλε και επόμενη συναυλία για τη Σοφία Βέμπο... Απορία ατόμου που δεν έχει καμία σχέση με το ΚΚΕ (ουφ, παρά τρίχα γλίτωσα τη μεζούρα ευφυΐας του κ. Δήμου): Γιατί η δήθεν free press πρωτοπορία πρέπει να πηγαίνει χέρι-χέρι με τον πιο χιλιοφορεμένο και σκονισμένο αντι-κομμουνισμό; Αλλά ας αρχίσουμε την αναζήτηση της σχέσης μουσικής και Αριστεράς με ένα απόσπασμα συνέντευξης του διάσημου Ιταλού συνθέτη Νικόλα Πιοβάνι στον Νίκο Ράλλη (Culture – Ο Κόσμος του Επενδυτή, 13 Σεπτέμβριου 2008, τεύχος 36, σελ. 39). Θα υπάρξει και συνέχεια.

Ηρ. Οικ.

-----



«Στη δική μου περίπτωση θα ήταν δύσκολο να μην ασχοληθώ με τη μουσική. Όλη η οικογένειά μου έπαιζε μουσική, και ειδικά ένα ακορντεόν που είχαμε στο σπίτι. Πριν γίνω δέκα ετών είχα ήδη το πρώτο μου πιάνο, δώρο από τον παππού μου. Ωστόσο, εμένα η πολιτική με έκανε μουσικό. Το ’70 ήμουν φοιτητής Φιλοσοφίας στη Ρώμη και ταυτόχρονα οργανωμένος στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Η εποχή ήταν συναρπαστική, όλοι περιμέναμε ότι οι προσπάθειές μας θα άλλαζαν πραγματικά την ιταλική κοινωνία. Οι σύντροφοί μου τότε ήξεραν ότι παίζω πιάνο και έχω ταλέντο στη μουσική και με έβαλαν να γράφω τη μουσική υπόκρουση σε κάποια ειδησεογραφικά ντοκιμαντέρ που έφτιαχναν. Τότε ο αγώνας ήταν ανάμεσα στις τάξεις, σήμερα ανάμεσα στις θρησκείες και τις εθνότητες. Στην ουσία, όμως, πίσω από την «ιδεολογική» βιτρίνα, κρύβεται μόνο το πετρέλαιο και όσοι κερδοφορούν από αυτό».


Νικόλα Πιοβάνι


Δεν υπάρχουν σχόλια: