Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Ο ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ

Ευγένιος Σπαθάρης – Σταύρος Κουγιουμτζής. Ευγενείς μορφές, εκπρόσωποι ενός λαϊκού πολιτισμού που φεύγει σιγά-σιγά. Ευτυχώς, αφήνει αυτός ο πολιτισμός πίσω του υποθήκες γερές και πόρτες ανοιχτές, ώστε οι επόμενες γενιές να στραφούν σε αυτόν αν και όταν το επιζητήσουν. Διάβαζα κάπου με αρνητική χροιά ότι ο καραγκιόζης, λέει, ήταν φερμένος από την Τουρκία. Ε, και; Δυστυχώς, κάποια πράγματα σ’ αυτήν εδώ τη γωνιά δεν πεθαίνουν ποτέ, συμπεριλαμβανομένης της στενοκεφαλιάς και της μιζέριας. Σπαθάρης – Κουγιουμτζής. Στον εναγκαλισμό τους αποτυπώνεται μια Ελλάδα που φεύγει, μια ολόκληρη ματιά στη ζωή, γεμάτη από ταπεινότητα, πολλή αγάπη για τον άνθρωπο, και το όραμα ενός καλύτερου κόσμου. Δεν θέλω να ακούγομαι σα γιαγιά που μοιρολογάει τα περασμένα και βεβαίως πρέπει να παραμένουμε ανοιχτοί στο καινούργιο, όχι όμως όταν αυτό που πλασάρεται σαν καινούργιο μας πάει πολύ πίσω, πιο πίσω από τα δήθεν «παλιά» και «περασμένα». Η Βίσση του Κουγιουμτζή είναι πιο μοντέρνα από τη Βίσση που βλέπουμε σήμερα. Και ο Καραγκιόζης του Σπαθάρη και της κοινωνικής κριτικής είναι φανερά πιο νέος από τους Τρανσφόρμερς.
ηρ.οικ.

2 σχόλια:

το Άρωμα του Τραγουδιού είπε...

Από τις ελάχιστες φορές που η σύγχρονη τηλεόραση δικαιώνει το ρόλο της ως φορέας Πολιτισμού.

Μουσικά Προάστια είπε...

Μπα καλέ, μην το λες, έχουμε και εκπολιτιστικά debate, και δελτία των 8, για να τρώμε όλο το φαί μας και να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια. Πολλά φιλιά, ηρ.