Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

450 ΑΤΟΜΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

"Η αιφνιδιαστική απόφαση της οικογένειας Θόδωρου και Γιάννας Αγγελοπούλου, ιδιοκτητών των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής, του ραδιοσταθμού «CITY 99,5» και του ειδησεογραφικού site του Ομίλου, να πετάξουν στο δρόμο 450 συναδέλφους μας, κλείνοντας τα συγκεκριμένα ΜΜΕ, αποτελεί πρόκληση και «αιτία πολέμου» για όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση, ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας.
Η δραματική αυτή εξέλιξη έρχεται να προστεθεί στις καθημερινές, πλέον, απολύσεις και τη ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στο σύνολο σχεδόν των επιχειρήσεων ενημέρωσης. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά τα τελευταία επεισόδια του δράματος με απλήρωτους στην «ΕΞΠΡΕΣ» και απολυμένους στον «ΣΚΑΪ», τον «ALTER», το « STAR », τη «ΧΩΡΑ», το «DERBY», την «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», τον «ΞΕΝΙΟ», με την αυθαιρεσία και αδιαφάνεια για τους συμβασιούχους στην ΕΡΤ.
Συνάδελφοι, δεν πάει άλλο. Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ σε έκτακτη σημερινή του συνεδρίαση αποφάσισε , ομόφωνα, και σε συνεργασία με τις άλλες Ενώσεις του Κ λάδου τα εξής:
1. Κηρύσσει 24ωρη απεργία από σήμερα, 22/6/2009, στις 17.00 σε όλα τα ΜΜΕ , έντυπα, ραδιοτηλεοπτικά και ψηφιακά, ιδιωτικά, δημόσια ή δημοτικά.
2. Καλεί σε απεργιακή συγκέντρωση στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ αύριο Τρίτη, 23/6/2009, στις 12.00 το μεσημέρι και πορεία στη Βουλή.
Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ προειδοποιεί την Κυβέρνηση, τα Πολιτικά Κόμματα και τις εργοδοτικές Ενώσεις , ότι ο αγώνας θα κλιμακωθεί. Τα σχέδια απαξίωσης της ενημέρωσης και εξαθλίωσης των εργαζομένων δεν θα περάσουν".
Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ

7 σχόλια:

Termite είπε...

Κάντε μια ερώτηση στην κατα τα άλλα αξιόλογη ΕΣΗΕΑ...

Οταν απολύονταν οι εργαζόμενοι στις κλωστουφαντουργίες Λαναρά, και στα Τζάμπο...τι έγραψαν όλοι αυτοί οι "δημοσιογραφίσκοι" για να συμπαρασταθούν στον αγώνα των απολυμένων;

Απολυμένων, και εργαζόμενων που τώρα τους θέλουν στο πλευρό τους...

Παπαγαλάκια των Αγγελόπουλέων, φερέφωνα του Ρουσσόπουλου, αυλοκόλακες της κάθε κυβέρνησης...καλά να πάθετε...

Μουσικά Προάστια είπε...

Τερμίτη, η συμπαράσταση σε έναν απολυμένο είναι σαν τα ανθρώπινα δικαιώματα: δεν προϋποθέτει αμοιβαιότητα για να υπάρξει.

Termite είπε...

Προυποθέτει όμως σεβασμό φίλε μου...
Και εφόσον οι ίδιοι που τώρα είναι θιγμένοι, κάποτε δεν σέβονταν τα δικαιώματα των τότε θιγμένων, ειναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΙΚΟ να μήν ενδιαφερθεί κανένας πέραν της "αξιόλογης" ΕΣΗΕΑ για τα δικαιώματά τους...

Μουσικά Προάστια είπε...

Συμφωνώ με το πνεύμα όσων γράφεις. Λογικό είναι να μην ενδιαφέρεται κανένας για κανέναν, έτσι καθώς προάγεται οτιδήποτε χωρίζει τους εργαζόμενους και υποβαθμίζεται οτιδήποτε τους ενώνει. Πάντως, όταν μιλάμε για δημοσιογράφους μιας εφημερίδας ή ενός σταθμού, δεν αναφερόμαστε μόνο στον Πάγκαλο, τον Μάνο και 2-3 διευθυντές που καθορίζουν τη "γραμμή", αλλά και σε τεχνικούς, μικρότερους συντάκτες κλπ. Θα μου επιτρέψεις να θεωρώ την απόλυσή τους κάτι το απαράδεκτο, ανεξάρτητα από το τι παίζεται πολιτικά στα ανώτερα κλιμάκια του κάθε μέσου.

Χρήστος Μιχαήλ είπε...

Συμφωνώ με αυτό που λες, μαζί τους στο δρόμο, πλήρει συνειδήσει, αλλά...

...δεν νομίζω έχει να κάνει με αμοιβαιότητα ή μη. Περισσότερο περί αγωνιστικής συνείδησης θα έλεγα, καθώς του δημοσιογράφου είναι μέρος της δουλειάς του να διαμηνύσει τις άσχημες και απαράδεκτες εξελίξεις χωρίς να επηρεαστεί το οικονομικό ή εργασιακό του αποτέλεσμα, ενώ του κλωστουφαντουργού όχι. Με άλλα λόγια ο δημοσιογράφος που θέλει να στηρίξει, μπορεί σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι ένας αγρότης τον δημοσιογράφο.

Επίσης, διάβασα ότι η ιδιοκτησία του Ομίλου ανακοίνωσε πως θα καλύψει όλες τις υποχρεώσεις (αποζημιώσεις, μισθούς, επιδόματα) προς τους εργαζομένους καθώς η επιχείρηση οδηγείται σε εκκαθάριση. Δεν ξέρω αν θα τηρηθεί, αλλά έτσι λένε.

Παρακάτω η τελευταία εκπομπή του City από το Ζούγκλα:

http://www.zougla.gr/news.php?id=48112

BOSKO είπε...

Τα ίδια, Ηρακλή, μου έγραψε και η Κατερίνα σ-Μ. Της απάντησα ότι εμείς έχουμε ένα λόγο να είμαστε λίγο πιο ευαισθητοποιημένοι με την τρέχουσα υπόθεση, εφόσον υποτίθεται ότι εργαζόμαστε στα ΜΜΕ. Επίσης, όταν κλείνει ένας ραδιοφωνικός σταθμός και μία εφημερίδα, θα μου επιτρέψετε ότι είναι και λίγο...ύποπτο, αυτομάτως πιο βαρυσήμαντο από το κλείσιμο μιας κλωστοϋφαντουργίας. Κατά τα άλλα, σαφώς και το δικαίωμα στην εργασία είναι κοινό και αναφαίρετο για όλους, από τον δημοσιογράφο και τον οδοκαθαριστή μέχρι τον ηθοποιό και τον κλωστοϋφαντουργό.

Μουσικά Προάστια είπε...

Χρήστο, δυστυχώς η απόλυση είναι απόλυση είτε τηρηθούν οι υποχρεώσεις είτε όχι. Έχεις δίκιο, ένας δημοσιογράφος είναι εν δυνάμει ευαίσθητος δέκτης τέτοιων γεγονότων, αλλά σε πόσους επιτρέπεται να λειτουργούν ως τέτοιοι; Δυστυχώς, οι πιέσεις -ειδικά σε μια ημερήσια εφημερίδα - είναι τεράστιες.

Αντώνη, συμφωνώ, βεβαίως και υπάρχει και μια διάσταση συναδελφική. Όμως, ο πυρήνας του κλεισίματος οποιουδήποτε εργασιακού χώρου είναι ο ίδιος, το κυνήγι του ιδιωτικού κέρδους και η επιβίωση στον καπιταλιστικό ανταγωνισμό. Αυτό που με προβληματίζει είναι η εικόνα πλήρους διάλυσης οποιασδήποτε συλλογικής προσπάθειας προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων, είτε μιλάμε για τον υφαντουργό, είτε για τον δημοσιογράφο. Και βέβαια, η ευθύνη ξεκινάει από τον εαυτό μας, από μένα κι από σένα (σχηματικά το λέω). Είμαστε διατεθιμένοι να διακινδυνέψουμε θέσεις και καριέρες για χάρη ενός πιο σοβαρού συνδικαλισμού και μιας πιο αποτελεσματικής οργάνωσης των εργαζομένων;