Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

ΟΓΔΟΝΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ: Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΘΗΝΑΣ"


1983: Μάνος Χατζιδάκις – "Οι Μπαλάντες της Οδού Αθηνάς"

-----


Έγραφα το’81: Η οδός Αθηνάς είναι η καρδιά της Αθήνας. Και η Αθήνα είναι η καρδιά του έθνους. Γι’ αυτό και ό,τι υμνεί την Αθηνάς είναι εθνικό κι ελληνικό μαζί. Κι έτσι όπως έχει τ’ όνομα Θεάς η οδός αυτή και στην κορφή της την βλογάει ο Παρθενώνας, κανείς δεν της αμφισβητεί την εθνική αξία σ’ ολόκληρη την χώρα.


Ο δρόμος, η Αθηνάς, έχει πολλά οινομαγειρεία και πιο πολλά πορνεία, κινηματογράφους για κατ’ ιδίαν ερωτικήν απόλαυση, ξενοδοχεία σκοτεινά για άμεση ερωτική περίθαλψη – κάτι σαν Πρώτων Βοηθειών, να πούμε, ερωτικών – χιλιάδες καφενεία για ημερήσια χαύνωση, το Δημαρχείο κι ένα γραφείο κηδειών αλλοτινών καιρών. Στον δρόμο αυτόν κυκλοφορούν εργατικοί, μικρέμποροι, αλήτες, πόρνες, τραβεστί, δημοσιογράφοι, επαρχιώτες μαστρωποί και χίλιοι δολοφόνοι. Αυτό περίπου είναι το σκηνικό. Οι Μπαλάντες είναι…


Τώρα το ’83, συνεχίζω: Οι Μπαλάντες αυτές είναι κάτι πέρα απ’ το «σκηνικό» που μίλησα πιο πάνω, κάτι το διαφορετικό. Θα ’λεγα είναι μια ποιητική σπουδή πάνω στη βία και στην «σκοτεινή μας ρίζα της κραυγής», όπως το είπε ο Λόρκα μέσ’ απ’ τα ελληνικά του Νικολάου Γκάτσου.


Είναι ένας μαίανδρος μελωδικός ευφάνταστων ερωτικών συμπλεγμάτων. Είναι κρυφές αυτοαναλύσεις, εξομολογήσεις και περιδιαβάσεις στον κληρονομημένο αθέατο χώρο της ψυχής μας. Είναι μια μουσική καταγραφή των περιθωριακών μας παρορμήσεων. Τέλος, είναι μια τελετουργική προσπάθεια να φανερωθούν οι σκοτεινές δυνάμεις που μας κυβερνούνε μέσα μας και μας ωθούν, μας οδηγούν αδίστακτα προς την πανάρχαια και τελειωτική μας διαδρομή.


Το έργο αυτό το πρωτοσκέφθηκα αφού ολοκλήρωσα την ηχογράφηση του «Μεγάλου Ερωτικού», κάπου το ’72. Ηχογράφησα μάλιστα και πέντε κομμάτια με τίτλους αυτοσχέδιους, δίχως να ξέρω πώς και προς τα πού να πορευτώ. Γι’ αυτό και το σταμάτησα.


Τα χρόνια που ακολούθησαν το είχα στη σκέψη μου χωρίς να το δουλεύω κι ονειρευόμουν την οριστική μορφή του. Το 1981, άρχισα να το ξαναδουλεύω, ενώ συγχρόνως το έπαιζα στις συναυλίες μου, βοηθώντας έτσι τον εαυτό μου να το αποσαφηνίσει. Τέλος, πριν μόλις δυο μήνες ξεκαθάρισα τον στόχο μου και την τελειωτική φυσιογνωμία του έργου.


Τις Μπαλάντες αυτές, τις χαρίζω στην μνήμη της μητέρας μου, μια και μου κληρονόμησε όλους τους γρίφους που από παιδί μ’ απασχολούν και μέχρι σήμερα κάνω προσπάθειες να τους λύσω. Χωρίς τους γρίφους της, δεν θα ’μουν ποιητής.


Μάνος Χατζιδάκις

Νοέμβριος 1983

από το CD «Οι Μπαλάντες της Οδού Αθηνάς»

-----


Οι «Μπαλάντες της Οδού Αθηνάς» περιλαμβάνουν 16 τραγούδια σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και στίχους Μάνου Χατζιδάκι, Αγαθής Δημητρούκα και Άρη Δαβαράκη. Παραθέτουμε το σχετικό κείμενο του Χατζιδάκι - για να μην πάει τζάμπα η προ ενός έτους δακτυλογράφηση…-, αλλά παραλείπουμε το δικό μας σχολιασμό του δίσκου. Αντίθετα, σας παραπέμπουμε στην πληρέστατη ανάρτηση του Μάκη Γκαρτζόπουλου, στο μπλογκ «Άρωμα του Τραγουδιού». Άλλο ένα μαγευτικό - αλλά και τολμηρό! - ταξίδι στα μονοπάτια του ’80… και σήμερα. Καλή ανάγνωση:

http://toaromatoutragoudiou.blogspot.com/2008/06/blog-post_06.html

1 σχόλιο:

Giousurum είπε...

Kαλημερα και καλο χειμώνα να έχουμε..Φαίνεται πως επιτέλους έρχεται και αυτός.
Για τον Χατζιδακι τι να πει κανεις?? Το κειμενα του στους δίσκους του έιναι όλα ενα και ενα.
Οσο για την μουσική του δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κατι το ιδιαίτερο σε ολα αυτά που έχουν γραφτεί όλα άυτά τα χρόνια.
ΘΑ επισκευτώ και το άρωμα για να συνεχίσω εκεί την σαββατικάτικη μουσική μου βόλτα.