Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

3 ΣΕ 1

ΚαμινηΜπουταρηΠΑΣΟΚ; Ή protagon?*

*εμπνευσμένο από τη διαφημιστική καμπάνια γνωστής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. Αφιερωμένο σε όλους τους "εναλλακτικούς" με το όλο καινοτομία βλέμμα και τις όλο φρεσκαδούρα ιδέες τους που δε λένε να μας αφήσουν σε ησυχία. Αν protagonistes σήμερα είναι τα κρυφά χαρτιά του ΠΑΣΟΚ και του καθεστώτος, τότε λέω να είμαι με τους κομπάρσους. ηρ.οικ.

4 σχόλια:

κ μαργιόλης είπε...

Δεν περιμένω από τον Καμίνη να δώσει κάποιου τύπου άδεια εργασίας στους «παράνομους» μετανάστες ώστε να πάψουν να δουλεύουν κυνηγημένοι από τους δημοτόμπατσους και τους «ενοχλημένους» καταστηματάρχες. Ούτε να χορηγήσει ειδικό καθεστώς «αυτονομίας» στα Εξάρχεια περιμένω. Αλλά δεν συμφωνείς, Ηρακλή, ότι είναι πολύ καλύτερο να είναι δημ. σύμβουλος ένας αρχιτέκτονας όπως ο Τομπάζης παρά ένας...(δεν ξέρω πώς να τον χαρακτηρίσω) σαν τον Ψινάκη; Καμιά φορά το «μη χείρον» είναι όντως «βέλτιστον».

Μουσικά Προάστια είπε...

Γεια σου φίλε Κωνσταντίνε.

Δυστυχώς, σε αυτές τις εκλογές δεν κρινόταν μόνο ο κάθε δήμαρχος και ο κάθε περιφερειάρχης, αλλά και η νομιμοποίηση πολύ ευρύτερων διαδικασιών. Μια ματιά στα χτεσινά εξώφυλλα των εφημερίδων λέει πολλά.

Πάντως, η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων γίνεται εμφανής και μέσα από το εξής: από το ότι η κυρίαρχη ιδεολογία έχει όλο και λιγότερο χώρο για μανούβρες και για θολούρα. Με άλλα λόγια, σε στιγμές σοβαρών κοινωνικών αντιθέσεων, αναγκαστικά πέφτουν οι μάσκες.

Ένας βασικός άξονας της κυρίαρχης ιδεολογίας στην ελληνική κοινωνία, το protagon, αναδείχθηκε όλες αυτές τις μέρες, μαζικά, σε γραφείο τύπου του ΠΑΣΟΚ. Καθεστώς σερβιρισμένο με alternative προσωπείο. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.

Φιλιά,
ηρ.

ΥΓ: Η λογική του μη χείρον σε πάει κάποτε στον Τομπάζη (το ευτυχές σενάριο). Ξέρω όμως και άλλες λογικές του μη χείρον που εδώ και είκοσι χρόνια με πήγαν γραμμή στο ΔΝΤ και στη βαρβαρότητα.

ένας στρατολάτης είπε...

Βασικός άξονας της κυρίαρχης ιδεολογίας είναι είπες; Τουλάχιστον το κείμενο "Πολίτες για την Αθήνα (ρε γαμώτο)" που άντεξα και διάβασα είναι επιεικώς κάτι ανάμεσα σε Άρλεκιν και "Τόλμη και γοητεία".
Πως; Αυτή είναι η κυρίαρχη ιδεολογία;

Μουσικά Προάστια είπε...

Μα αυτό ακριβώς δείχνει την κρίση του καθεστώτος... Ότι ο Πάσχος Μανδραβέλης και ο Νίκος Δήμου προσδιορίζονται ως "πνευματικοί άνθρωποι" και "διανοούμενοι"... Εκεί φαίνεται όλη η πενία του σημερινού ελληνικού καπιταλιστικού σχηματισμού...