Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ "ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΤΙΝΙΑ"

Τρία τραγούδια από ένα δίσκο - μικρό διαμάντι των 1980s, τα "Κόκκινα Πατίνια", φιλοξενούμε σήμερα στα Μ.Π. Οι στίχοι είναι του Σωτήρη Κακίση, η μουσική του Άγγελου Κατσίρη και η ερμηνεία της Μαργαρίτας Ζορμπαλά. Τα όμορφα βίντεο έχουν αλιευθεί από το κανάλι ffotis18 του youtube και είναι δημιουργίες του Φώτη Μπατσίλα. Αρχίζουμε με το γνωστότερο τραγούδι όλου του δίσκου, το ομώνυμο "Τα Κόκκινα Πατίνια", συνεχίζουμε με τον "Ακάλυπτο Χώρο" αφιερωμένο στην Έλενα Ναθαναήλ, και τελειώνουμε με τις "Γάτες" και τις εξαίρετες εικαστικές δημιουργίες του Σταθόπουλου. Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά τον Σωτήρη Κακίση για την εμπιστοσύνη του. ηρ.οικ.
-----





ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΤΙΝΙΑ
Στίχοι: Σωτήρης Κακίσης
Μουσική: Άγγελος Κατσίρης
Ερμηνεία: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Δίσκος: "Τα Κόκκινα Πατίνια" (LYRA, 1984)


Δείτε με πώς ισορροπώ,
δείτε πώς πατινάρω,
στον πάγο πάνω πώς μπορώ
να τρέχω, να φρενάρω.


Στον πάγο μέσα κύλησαν
πολλές στιγμές και πάθη,
το κάθε ψέμα, τα πολλά
ερωτικά μου λάθη.


Ο πάγος και το παρελθόν
χλωμό και άσπρο είναι,
όμως εσύ μες στο παρόν
έγχρωμος τώρα μείνε.


Τι περιμένεις;
Φόρεσε τα κόκκινα πατίνια!
Στροβιλιστείτε,
παίζετε σαν τρυφερά δελφίνια.
-----





ΑΚΑΛΥΠΤΟΣ ΧΩΡΟΣ
Στίχοι: Σωτήρης Κακίσης
Μουσική: Άγγελος Κατσίρης
Ερμηνεία: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Δίσκος: "Τα Κόκκινα Πατίνια" (LYRA, 1984)


Ακάλυπτος χώρος θα μένει πάντα
δίπλα σε κάθε οικοδομή.
Οι δρόμοι τείνουν να τον κερδίσουν,
μα εκείνος μένει στη σιωπή.


Ακάλυπτο χώρο κρατείστε κι εμένα,
γιατί αντέχω κι έχω ψυχή.
Ακάλυπτος χώρος με περιμένει,
είναι δικός μου κάποια στιγμή.


Ο ακάλυπτος χώρος κάτι σημαίνει,
σημαίνει λίγη αναπνοή.
Αν τον αφήσεις να σ' αγκαλιάσει,
ίσως πετάξει ψηλά, σαν χαλί.
-----





ΟΙ ΓΑΤΕΣ
Στίχοι: Σωτήρης Κακίσης
Μουσική: Άγγελου Κατσίρης
Ερμηνεία: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Δίσκος: "Tα Κόκκινα Πατίνια" (LYRA, 1984)


Οι γάτες είναι σαν τις γυναίκες,
τις λεωφόρους δεν τις μπορούν.
Να πάνε απέναντι δεν καταφέρνουν,
και μία-μία αυτοκτονούν.


Τα φώτα φταίνε, τις προκαλούνε,
τις συνεπαίρνουν οι προβολείς.
Τρέχουν να φτάσουν τον εαυτό τους
την εξουσία της σιωπής.


Όσο κι αν φαίνεται λίγο αστείο,
όσο κι αν άλλοι μελαγχολούν,
αυτές μονάχα, μονάχα έτσι,
έχουν ελπίδα να ερωτευτούν.
-----

Δεν υπάρχουν σχόλια: