Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Ο ΗΛΙΑΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΑ "ΤΙΜΑΛΦΗ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

Ένα σύντομο κείμενο του Ηλία Κατσούλη για "Τα Τιμαλφή" που συγκέντρωσε και ερμήνευσε το 2000 ο Νίκος Ανδρουλάκης. Πέντε από εκείνα τα τραγούδια ήταν σε στίχους του Κατσούλη. Μικρή βόλτα σε μία εκπληκτική μουσική παράδοση, της Κρήτης! ηρ.οικ.
-----



"ΤΑ ΤΙΜΑΛΦΗ: αυτά που έχουν μεγάλη αξία, τα βαρύτιμα - τα κοσμήματα, τα χρυσαφικά. Έτσι ερμηνεύει το λεξικό τη λέξη που έδωσε τον τίτλο σ' αυτό τον δίσκο, τον τρίτο του Νίκου Ανδρουλάκη. Προεκτείνω τη σημασία του λοιπόν. Τιμαλφή είναι και τα πολύτιμα τραγούδια που τα φυλάμε στα συρτάρια της μνήμης και της καρδιάς (και σε μια πιο σημερινή γλώσσα, στη "θυρίδα" της ζωής μας). Τα πιο πολλά (εννέα τον αριθμό) προέρχονται από την Κρητική μουσική παράδοση. Λόγια και μουσικές του Φουσταλιέρη, του Τούντα, του Μπαξεβάνη, του Μουντάκη, του Σκορδαλού, του Μανιά, του Μαρκογιαννάκη που καθαγίασαν με τις φωνές τους και τη δεξιοτεχνία τους. Φαντάζομαι το δέος ενός τραγουδιστή μπροστά σ' αυτό το υλικό.
Όμως και η εσωτερική ανάγκη να τα εκφράσει με το δικό του αίσθημα φωνής και ψυχής, είναι μεγάλη. Δύσκολα μπορεί ν' αντισταθεί και να σκεφτεί την αναπόφευκτη σύγκριση. Προέχει το μεράκι των τραγουδιών, ο αέρας της μουσικής που μέσα του "σηκώνει" πανιά και θέλει να βγει και να κάψει τα χείλη.
Κι' ύστερα έρχεται το δικό μου τόλμημα (μπορεί να το πουν και θράσος μερικοί). Να γράψω κάποιους στίχους κοντά στο ύφος αυτών των τραγουδιών, αλλά και στο νεότερο, πιο λαϊκό ως άκουσμα (γιατί οι στίχοι εκείνων των τραγουδιών είναι ανυπέρβλητης ποιητικής αξίας).
Στάθηκα και τυχερός αφού τους μελοποίησαν Κρητικοί λυράρηδες της παλιάς και της εντελώς νέας σκηνής (Γιώργος Καλομοίρης, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Μανώλης Ανδρουλάκης, Μιχάλης Αλεφαντινός, Νίκος Καραβιράκης). Είναι τιμή μου να βλέπω τ' όνομά μου ανάμεσα σ' ενός Φουσταλιέρη, κι ενός Μουντάκη ή Σκορδαλού. Αν το αξίζω και στο ελάχιστο, ο χρόνος - ο πιο αυστηρός και αμείλικτος κριτής - θα δείξει.
Και είναι - τέλος - προς τιμήν του Νίκου Ανδρουλάκη που δεν έκανε ένα δίσκο της τρέχουσας εμπορικής αντίληψης, αλλά ένα δίσκο με "ΤΑ ΤΙΜΑΛΦΗ" σα να 'θελε να πει: "Αυτά είναι δική μου προίκα, η περιουσία μου. Η 'θυρίδα' της ψυχής μου είναι ανοιχτή. Τα τιμαλφή αυτά δεν ανήκουν ούτε σε μένα, ούτε σε κανέναν χωριστά. Ανήκουν σε όλους".
Ηλίας Κατσούλης
Φθινόπωρο του 2000

Δεν υπάρχουν σχόλια: