Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

"ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΕΥΑΡΕΣΤΗΜΕΝΩΝ"

Κάποιος φίλος έφερε στην πόρτα μου τις οχτώ "παράνομες κασέτες" του Νικόλα Άσιμου. Ακολουθούν τα εξώφυλλα μαζί με το αγαπημένο μου τραγούδι, για να περάσει όμορφα κι αυτό το Σαββατοκύριακο. Ο Άσιμος, πάνω από αφιερώματα και θυμιατά, απαιτεί να τον ακούσουμε ξανά, λέξη-λέξη. Απλά να τον ακούσουμε! Ούτε μπλουζάκια, ούτε αφίσες, ούτε και βαθυστόχαστες αναλύσεις σε καπνισμένα μπαράκια από γκουρού της επανάστασης. Και αφού ο κάθε ενοχικός λαϊφσταϊλάτος φιλελεύθερος λάβει κι από ένα συγχωροχάρτι αναφερόμενος στα Εξάρχεια του Άσιμου, κι αφού κι ο τελευταίος μετανιωμένος πασόκος θα έχει αναβαπτιστεί στην κολυμπήθρα των τραγουδιών του, ο Άσιμος θα είναι ακόμα εκεί! Αντιφατικός και μυστήριος, μα και τόσο σαφής όταν χρειάζεται, να ακυρώνει με τις λέξεις του ό,τι ζεις και ό,τι φαντάζεσαι. Ο "Μηχανισμός" (από το κανάλι "kritaki" του youtube) δικαιωματικά ανοίγει το χορό, καθώς είναι το Νο. 1 τραγούδι της Α' Πλευράς της 000001 κασέτας! Από εκεί, κοινώς, ξεκίνησαν όλα. ηρ.οικ.
-----
 Μηχανισμός
(του Νικόλα Άσιμου)
Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής
και να γυρίσω δίσκο
θα ‘ρθει όμως καιρός που κι εσύ θε να πειστείς
πως έτσι δεν τη βρίσκω.
Τι θα κάνω ήτανε γραφτό
θέλω δεν το θέλω, ό,τι τραγουδώ
να το πουλώ να ζήσω
Όταν πάω στον παραγωγό
πρέπει να βολέψω έτσι το γραφτό
να του γυαλίσει, για να το πουλήσει
να ‘χει σαλέπι, για να σας αρέσει
να έχει θέμα με έρωτα και αίμα
να είναι λόγια, λόγια κομπολόγια
να σας καλοκαρδίσω
για να σας γαλουχήσω.
Κι από χρέος συναδελφικό
να χαμογελάω στο κοινό
να του σαλεύω για να το μερεύω
να του σφυρίζω να το νανουρίζω
να το φουντώνω να το ξεφουσκώνω
και στην κομμούνα να είμαι οπορτούνα
για να σας εκτονώνω
με πλαίσιο το νόμο.
Δουλειά σου είναι μου’ πανε να κρύβεις τα τρωτά
των καθιερωμένων
για να διατηρήσουμε τα οικονομικά
των ευαρεστημένων.
Σιγουριά και δόξα τω θεώ
τα καλά στον καπιταλισμό
είναι πως έχει βίδα.
Άμα πιάσεις το μηχανισμό
από τ’ αυτιά τον πιάνεις το λαγό
τον Πελοπίδα τρως με μια τσιμπίδα
στην Παρθενόπη χαρίζεις ένα τόπι
και με τα χρόνια γυρνάς μες τα σαλόνια
ξεχνάς ποια μάνα σε γένναγε στο κλάμα
και του εργάτη καβάλησες την πλάτη.
μα θε να πει αμάν πια
και πάε στα κομμάτια
και άει στα κομμάτια.
"Με το βαρέλι που για να βγει το σπάει", 1978 


"Είμαι παλιάνθρωπος", 1979 


"Γιατί φοράς κλουβί", 1979


"Klaste Eleftheros", 1979 


"Ο Σάλιαγκας", 1986 


"Η Ζαβολιά", 1986 


"Πάλι στην Ξεφτίλα", 1986


"Στο Φανάρι του Διογένη", 1987"

1 σχόλιο:

Velvet είπε...

Ο Νικολας Ασιμος
δεν ηταν απλα ενας τραγουδοποιος
Ηταν ενας ποιητης
Τα στιχακια του καποτε
θα συνυπαρχουν στις ανθολογιες
ποιησης μαζι με αυτα
των σπουδαιων ποιητων
αυτου του τοπου
..........
Ολες αυτες τις παρανομες
κασετες τις ειχα αγορασει
παλια απο τον ιδιο
Αλλα δυστυχως δεν τις εχω πια
Δεν ξερω αν ειναι ευκολο
να τις ξαναποκτησω

-