Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ: ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ


ΔΗΜΗΤΡΗΣ XΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Το Γούπατο


ISBN: 978-618-5010-01-0, σχήμα: 14 x 20, 5 σελ.: 280


Δεκαετία του 1930, σε φτωχογειτονιά της Αθήνας. Ο μικρός Βενιαμίν, ορφανός από πατέρα, ζει στερημένα στη δύσκολη προ δικτατορίας Μεταξά εποχή. Κλειστή κοινωνία, εμμονές και ιδεοληψίες, ακατανόητα γι’ αυτόν πρότυπα κοινωνικής, σεξουαλικής, πολιτικής συμπεριφοράς. Αλλά και ένας κόσμος μυστικός που ανασαίνει κάτω από τη βιτρίνα του καθημερινής, εν πολλοίς επίπλαστης, χρηστομάθειας.
Ώσπου ξημερώνει η 4η Αυγούστου. Κι όλα τα χρώματα των ημερών μετατοπίζονται στην κλίμακα του γκρι…
Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, κανείς (πόσω μάλλον ο έφηβος, πια, Βενιαμίν) δεν μπορούσε να εκτιμήσει τη σφοδρότητα της λαίλαπας που επρόκειτο να σαρώσει συθέμελα τον μικρόκοσμό τους. Πόλεμος. Πολύ σύντομα η απάνθρωπα αργόσυρτη, φονική Κατοχή. Πείνα! Έως θανάτου Πείνα! Και χώρος πουθενά για εφηβική αφέλεια. Οι έφηβοι εκείνης της γενιάς ανδρώθηκαν με μιας· ή πέθαναν… Στην εθνικοσοσιαλιστική Νέα Τάξη πραγμάτων του Χίτλερ η ξεγνοιασιά ήταν εξίσου θανατηφόρα όσο οι σφαίρες των ταγματασφαλιτών ή το «ταξίδι» για το Άουσβιτς. Η φρίκη τράβηξε με αίμα μια γραμμή, κι οι άνθρωποι μοιράστηκαν στα δυο: από ’κεί οι φασίστες, από ’δώ όσοι μάχονταν για ένα όνειρο που το ’λεγαν: Ελευθερία!
Μα τα όνειρα δεν τόχουνε συνήθειο να κρατούν πολύ. Ετούτο τ’ όνειρο, του Βενιαμίν και της γενιάς του, κατέληξε εφιάλτης γι’ άλλους στην άμμο του Ελ Ντάμπα, γι’ άλλους στις ξερολιθιές της Μακρονήσου, γι’ άλλους μπροστά στις κάννες κάποιου εκτελεστικού αποσπάσματος της υποτίθεται ελεύθερης Ελλάδας.

Το με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία βιβλίο του πεζογράφου, ποιητή και στιχουργού Δημήτρη Χριστοδούλου «Το Γούπατο» (κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1976) θεωρείται, και είναι, κλασικό στο είδος του. Ένα έργο σταθμός της νεότερης ελληνικής Λογοτεχνίας.

Μα τόσος φόβος; Γιατί; Θα φάει δυο σφαίρες το πολύ και θα πεθάνει! Όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα, γιατί τόσος φόβος; Γιατί αυτό το τέρας; Οι άνθρωποι πεθαίνουν χιλιάδες χρόνια τώρα. Να, χτες κι ο Στάθης, μπορεί να 'χουν σκοτώσει και την Ιωάννα και τον Ζαδέ, γιατί δεν γίνεται ο θάνατος κάτι απλό; Να, κάτι σαν ένα ποτήρι νερό που το πίνεις και ξεμπερδεύεις;
Γιατί, θα του πει ύστερα από χρόνια η Μαρία, δεν είναι ένα ποτήρι νερό ο θάνατος. Είναι αυτό που είναι! Κι αυτό που είναι ο θάνατος είναι απαράδεκτο, αηδιαστικό κι ακατανόητο!
Απαράδεκτο, αηδιαστικό και ακατανόητο! Και το χειρότερο: Άμα προέρχεται από τους ανθρώπους είναι και προσβλητικό! Νικάνε απάνω σου! Κι αυτήν τη νίκη την ξερνάς, δεν τη θέλεις, γιατί στο κάτω κάτω της γραφής δεν θέλεις να νικήσουν ούτε αυτοί ούτε οι ιδέες τους.
Και φαίνεται πως για τον φασισμό δεν μπορεί να το κουβεντιάσει κανείς και πολύ.
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Ο Δημήτρης Χριστοδούλου (1924-1991) γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα οικονομικών επιστημών της Παντείου Σχολής. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ και το 1944 κρατήθηκε από τους άγγλους στο στρατόπεδο Ελ Ντάμπα στην Αίγυπτο. Κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας έζησε αυτοεξόριστος στο Παρίσι. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με τη δημοσίευση του ποιήματος «Νυχτοφύλακες» στο περιοδικό Μακεδονικά Γράμματα και το 1954 κυκλοφόρησε η ομώνυμη πρώτη ποιητική συλλογή του. Ασχολήθηκε επίσης με την πεζογραφία , το θέατρο και τη στιχουργική. Έργα του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γαλλικά, ολλανδικά και σουηδικά. Στίχους του μελοποίησαν  ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Ζαμπέτας,  ο Μάνος Λοΐζος, ο Μίμης Πλέσσας, ο Λίνος Κόκοτος,  ο Ζορζ Μουστακί κ.ά.

-----



Δημήτρης Λέντζος 

Λαμά σαβαχθανί 

Οκτώ διηγήματα και οκτώ τραγούδια
Βιβλίο + CD 

ISBN: 978-618-5010-03-4, σχήμα: 14,5 x 21, 5 σελ.: 180


Λαμά σαβαχθανί. Οκτώ διηγήματα του Δημήτρη Λέντζου. Οκτώ ιστορίες δυνατές, σκληρές σαν πέτρα, με την αυταπάτη της πλαστικότητας του δέρματος στην αφή τους. Τα πρόσωπα του Λέντζου είναι ρόλοι, τραγικοί, με αρχέγονα ένστικτα και το δίκαιο πάντα δικό τους ως αρχέτυπη προϋπόθεση. Ρόλοι στο σκηνικό μιας άνυδρης επαρχίας, με τροχισμένη αθέρα, ατσάλινη, που σε κόβει. Γλώσσα χωμάτινη, κολλημένη σαν μπουχός στο ιδρωμένο σώμα της. Μια επαρχία που την κουβαλάει σαν μοίρα πάνω του και μέσα του και στις μικρές εκείνες αστικές «πράξεις»  του ίδιου πάντα δράματος. Σε όλες του τις ιστορίες ο Λέντζος έχει πάντα Τρίτη Πράξη και απομηχανή θεό.

Αμάρτημα προπατορικό. Οκτώ τραγούδια που και αυτά είναι ρόλοι στο ίδιο δράμα. Οκτώ τραγούδια ως μικρά εικονίσματα στο εκκρεμές τέμπλο των αισθημάτων και της μεγάλης ακινησίας των παθών.
Τους στίχους του Δημήτρη Λέντζου μελοποίησαν ο Χρήστος Λεοντής, ο Μιχάλης Τερζής, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Νεοκλής Νεοφυτίδης, ο Σπύρος Κουρκουνάκης, ο Στάθης Γκότσης και ο Φίλιππος Πλακιάς και ερμήνευσαν οι Μαρία Αναματερού, Γεωργία Γρηγοριάδου, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Παντελής Θαλασσινός, Ζωή Παπαδοπούλου, Φίλιππος Πλακιάς, Μίλτος Πασχαλίδης και Διονύσης Τσακνής.
Εξαιρετική η παρουσία του Νεοκλή Νεοφυτίδη ως πιανίστα σε ένα ρόλο σπουδαίο και ακριβό.

Ο πίνακας του εξωφύλλου είναι της Γεωργίας Καραχάλιου.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

O Δημήτρης Λέντζος γεννήθηκε το 1960 στις Μηλιές Ηλίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές εργασίες και ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τον Χρήστο Λεοντή, τον Μιχάλη Τερζή, το Νεοκλή Νεοφυτίδη κ.ά. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Νίκος Δημητράτος, ο Παντελής Θαλασσινός, η Γλυκερία, η Μαρία Σουλτάτου, η Σοφία Παπάζογλου κ.ά. Το 2008 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μετρονόμος η συλλογή διηγημάτων του «Η μεγάλη διαδήλωση του ενός».

Δεν υπάρχουν σχόλια: