Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗ (ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΩΡΑΪΤΗ)


Απόσπασμα από την ομιλία του Θανάση Μωραΐτη που έγινε κατά την διάρκεια της τιμητικής εκδήλωσης των Λευκαδιτών για το Μάρκο Δραγούμη (Αθήνα 2009)


Όντας κοντά του 19 χρόνια καταθέτω ως μουσικός (στην τιμητική εκδήλωση που οργανώσατε οι απόγονοι του τόπου καταγωγής της μητέρας του) το μεγαλείο του μουσικού και ταυτόχρονα του λάτρη και ερευνητή της μουσικής κάθε είδους –αν μπορεί η μουσική να χωριστεί σε είδη– όπου γης. Μεγάλη η ανάγκη και η χαρά της μουσικής να ασχολούνται μαζί της τέτοιοι ερευνητές. Από τη φύση της η μουσική είναι ελεύθερη ψυχή-άνεμος και μόνον ελεύθεροι μουσικοί αξίζουν να ασχολούνται μαζί της.

Κανείς δεν έχει αμφισβητήσει την αξιοσύνη του Μάρκου Δραγούμη και την ικανότητά του να συνεχίσει την εμπνευσμένη διοίκηση και δραστηριότητα του Μουσικού Λαογραφικού Αρχείου των ιδρυτών του: Μέλπως Λογοθέτη-Μερλιέ και Οκτάβιου Μερλιέ.

Χαρακτηριστική περίπτωση ήσυχου πνεύματος κι αυτόφωτου. Φανατικός και ταυτόχρονα αποστασιοποιημένος. Παραμερίζει, αφήνοντας την ένταση των γεγονότων να πρωταγωνιστήσει.

Έμπλεος πάθους και πολύπλευρη μουσική προσωπικότητα, δίνει έμφαση μόνον σε οτιδήποτε αφορά στην υψηλής αισθητικής μουσική δημιουργία, είτε αυτό είναι ένα δημοτικό τραγούδι, είτε ρεμπέτικο είτε συμφωνική μουσική. Σχεδόν ταυτίζεται με τον δημιουργό όχι υποκαθιστώντας τον αλλά συμπάσχοντας μαζί του στην τραγωδία της δημιουργίας –κατά Γκαίτε, άρα έτοιμος να αντιληφθεί τις λεπτεπίλεπτες αποχρώσεις τόσο αυτής όσο και της εποχής που δημιουργήθηκε.

Ίχνος καλλιτεχνικής προπαγάνδας και σοβινισμού, ίχνος εμπάθειας, ίχνος εξουσίας, ίχνος έστω και ελάχιστης κακίας ή υστεροβουλίας απέναντι στους εκφραστές της μουσικής ακόμα κι αν τους αντιπαθεί σε ανθρώπινο επίπεδο. Δίκαιος και καθόλου λιγόψυχος απέναντι στη δημιουργία των εμπνευσμένων.

Δάσκαλος και μαθητής ταυτόχρονα. Ευγενικός και διακριτικά ορκισμένος εχθρός όλων των ‘Εθνικώς’ μουσικολογούντων. Ιδανικός στο να ‘κατεβάζει’ τον τόνο του θορυβούντα δημιουργού και να ‘ανεβάζει’ τον τόνο της δημιουργίας αυτού. Αηδιάζει με την ‘επιλεγμένη αφαίρεση’ οιουδήποτε ουσιαστικού συστατικού στοιχείου ενός τραγουδιού. Λάτρης του ‘διαφορετικού’. Απόλυτα πεπεισμένος ότι όλα μα όλα τα δημιουργήματα αποσκοπούν στην διαιώνιση της συμπαντικής αρμονίας.

Αν κάποιος μεταβεί μαζί με τον Μάρκο σε αποστολές επιτόπιων ηχογραφήσεων θα δει και θα καταλάβει την περηφάνια του για τους –κατά πολλούς– άξεστους και ήσσονος σημασίας μουσικούς και τραγουδιστές. Καταξιώνει και προσεγγίζει όλους τους άγνωστους μουσικούς με τον ίδιο τρόπο που καταξιώνει και τον λατρεμένο του συνθέτη Έκτωρ Μπερλιόζ.

Οι μουσικοί όπου γης –ιδιαίτερα οι αγέννητοι Έλληνες μουσικοί– οφείλουν πολλά σε όλους εκείνους που προσεγγίζουν τη μουσική μ’ αυτόν τον τρόπο. Είμαι βέβαιος ότι η ιστορία της μουσικής θα καταδεχτεί να συμπεριλάβει τον Μάρκο ανάμεσά τους.
Θανάσης Μωραΐτης

Δεν υπάρχουν σχόλια: