Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΜΑΛΑΜΑ



Στην Ελλάδα του Μνημονίου σύσσωμος ο ελληνικός λαός αδικείται [μόνο η μικροαστούρα της Πριγκιπέσσας δικαιώνεται]. Θέση μου είναι πως πάντα πρέπει να δίνεται βήμα στους αδικημένους να εκφράσουν τα αιτήματα τους [πάντα εκτός από τις συναυλίες μου]. Αυτό όμως προϋποθέτει συνεννόηση και συνεργασία [δεν θα μου το κάνετε μπουρδέλο το μαγαζί]. Αλίμονο αν τη βία που ασκεί το κράτος εναντίον των πολιτών, την στρέψουμε ο ένας εναντίον του άλλου [δηλαδή όποιος δεν συνεννοείται μαζί μου ασκεί βία και μάλιστα όμοια με αυτή του κράτους].


Η σκηνή δεν είναι δική μου [τη νοικιάζω από το κάμπινγκ, γι' αυτό προσέχω να μην μου σκιστεί]. Ανήκει στους 7.000 που πλήρωσαν εισιτήριο σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς για ν' ακούσουν τα τραγούδια μου [ψιτ, εσύ κύριος, πού πας χωρίς εισιτήριο;]. Εγώ δεν νομιμοποιούμαι, την σκηνή που αυτοί μου παραχώρησαν, να την εκχωρήσω σε άλλους, χωρίς τουλάχιστον προηγουμένως να έχω συνεννοηθεί μαζί τους [αλλά αν συνεννοηθώ μαζί τους, τότε νομιμοποιούμαι].


Οι ευχές μου μαζί σας πιο δυνατές από κάθε άλλη φορά. [Τόσο δυνατές ευχές, μόνο εγώ κι ο Ευχούλης]

Σωκράτης Μάλαμας [άλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω...]

2 σχόλια:

Ρ. Γ είπε...

Αυτό πρόκειται για δικό σας ευφυολόγημα ή το βρίσκουμε κάπου αλλού;

Μουσικά Προάστια είπε...

Όχι, μόνο στα Μ.Π., παγκόσμια αποκλειστικότητα. Η δήλωση πάντως του Μάλαμα εκτός αγκυλών είναι πέρα για πέρα αληθινή. Καλό βράδυ.