Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ΑΚΟΥΝ ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=621466&wordsinarticle=%CE%9D%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%AF%CE%B1%3b%CE%A3%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%96%CE%91


Καιρό είχα να γελάσω τόσο! Μήπως παίζει μπόνους αν στα κείμενα που στέλνεις έχεις και τη λέξη "ΣΥΡΙΖΑ"; Έξτρα μπόνους αν είναι και στον τίτλο;
ηρ.οικ.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Διαφωνώ με το πνεύμα σου, Ηρακλή, αν το αντιλαμβάνομαι σωστά. Δυστυχώς είναι για κλάματα κι όχι για γέλια το σκηνικό που περιγράφει το άρθρο. Οχι βέβαια το ότι «οι συριζαίοι ακούν σκυλάδικα» αλλά το ότι έχουν υιοθετήσει το λαϊφστάιλ των μπουζουκόβιων, που συνοψίζεται στο «εγώ θα ακούω ότι γουστάρω στη διαπασών κι όποιος έχει πρόβλημα να κόψει το λαιμό του». Λίγο ριζοσπαστική αριστερά, λίγη άμμος και λίγο Πάνος Κιάμος.
(και αδικείς πολύ τον συντάκτη του άρθρου με το σκωπτικό σου σχόλιο...) κ.μ

Μουσικά Προάστια είπε...

Καλημέρα Κωνσταντίνε,

εγώ πάλι είδα στο πρόγραμμα θεατρικούς μονολόγους του Ζινν, συναυλίες με τον Παύλο Παυλίδη, workshop για τις ιστορικές καταβολές του γκράφιτι, ρεμπέτικα γλέντια, και διαδήλωση στην Ελαφόνησο κατά της ιδιωτικοποίησης. Τώρα, όλο αυτό να εξισώνεται με τον Κιάμο μου φαίνεται κάπως υπερβολικό.

Και το γεγονός ότι κάποια 18χρονα δεν σέβονται τις ώρες κοινής ησυχίας είναι μεν άσχημο, αλλά δεν νομίζω ότι στοιχειοθετεί λάιφσταιλ μπουζουκόβιων και ΠΑΣΟΚ της εποχής των επιδοτήσεων. Και εγώ έχω κάνει κάμπινγκ με τη μουσική στη διαπασών, κι εμένα μου έχουν σπάσει τα νεύρα, αλλά δεν σκέφτηκα στιγμή ότι είχα να αντιμετωπίσω τον Γιάννη Ποττάκη (αυτός δεν ήταν υπουργός γεωργίας επί Αλλαγής;;)

Επίσης, λυπάμαι αν αδικώ κάποιον - δεν μπορώ όμως να παραβλέψω την ταύτιση του πνεύματος του άρθρου με την επίσημη πολιτική κατεύθυνση του συγκεκριμένου εντύπου. Δεν υπάρχει αθώα έκφραση γνώμης όταν γίνεσαι συνειδητά κομμάτι ενός παζλ που έχει υποσκάψει τη συνείδηση του κόσμου όλα αυτά τα χρόνια. Όταν έχουν προηγηθεί χίλια άρθρα με το ίδιο πάντα μήνυμα, δεν αδικώ κάποιον όταν επισημαίνω ότι είναι ο αριθμός 1.001.

Η πλάκα και το γέλιο εκ μέρους μου όμως έγκειται σε κάτι άλλο: στο ότι καθεστωτικά έντυπα επιμένουν να τη βγαίνουν στην αριστερά "από τα αριστερά", ανάλογα με τη συγκυρία. Ελάχιστα με ενδιαφέρουν ο ΣΥΡΙΖΑ και τα κάμπινγκ του. Αλλά η επαναλαμβανόμενη κριτική από "ριζοσπαστική" σκοπιά και από τέτοια έντυπα έχει κάτι το πρωτογενώς αστείο.

Καλά μπάνια!

Ανώνυμος είπε...

Το δεύτερο μισό της απάντησής σου Ηρακλή με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Επειδή εκτιμώ τον συντάκτη του άρθρου σε προσωπικό επίπεδο (και δημοσιογραφικά αλλά αυτό δεν παίζει ρόλο για το συγκεκριμένο άρθρο γνώμης) με ξένισε που είδα να συντάσσεται με τη γραμμή του εντύπου και φαντάζομαι ότι κάποιοι άλλοι εκεί μέσα θα χαμογέλασαν χαιρέκακα που «ακόμα κι οι αριστεροί λένε για τον Σύριζα ότι είναι μία από τα ίδια...». Από την άλλη δεν μου περνάει τόσο αδιάφορο το να μην μπορεί μια κομματική οργάνωση να βγάλει προς τα έξω ένα άλλο ήθος. Δεν λέω να μοιάζουν τα κάμπινγκ της Αριστεράς με κατασκηνώσεις της Αρχιεπικσοπής Αθηνών αλλά ο σεβασμός βασικών κανόνων συμβίωσης σε ένα χώρο ή η στοιχειώδης ευαισθησία για την καθαριότητα είναι (και για μένα) κρίσιμες λεπτομέρειες. Αριστερός στη βιβλιοθήκη και κάφρος στο δρόμο δεν μου ακούγεται πολύ συνεπές.
Να πας διακοπές κοντά σε κανένα κάμπινγκ του Ποταμιού και να΄ρθεις να μας πεις τι ακούνε κρυφά τα βράδια οι «συνεργάτες» του κυρ Σταύρου!
κ.μ

Μουσικά Προάστια είπε...

Συμφωνώ 100% με όλα όσα λες. Αλλά σε κάμπινγκ του Ποταμιού δεν πάω που να με πληρώνεις! Κάμπινγκ μόνο ΚΝΕ, θυμάμαι πριν από κάναν αιώνα μπανάκι στη Λευκάδα και μετά ντου μέσα στη νατοϊκή βάση των ιπτάμενων ραντάρ. Αυτό μάλιστα!