Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΟΡΙΔΗ



Ένα από τα πολλά καλά του εκλογικού αποτελέσματος είναι κι αυτό: θα δούμε επιτέλους το ΚΚΕ στα κάγκελα της κερκίδας, όρθιο, να ασκεί μαχητική αντιπολίτευση και να βγάζει τον κόσμο στο δρόμο. Καλό θα του κάνει, να θυμηθεί πώς γίνεται, να επανέλθει σε φόρμα. Και δεν ειρωνεύομαι, το εννοώ.

Αλλά αυτή η εμπάθεια προς τους "πρώην", αυτό το μένος, αυτή η οργή προς τους "ρεβιζιονιστές" πρέπει κάποτε να σταματήσει. Μας χωρίζουν 47 χρόνια από το 1968 και 24 από το 1991 - πόσα ακόμα πρέπει να περάσουν για να πάψει να βαραίνει παντού το φάντασμα της διάσπασης; Η ήττα της κυβερνώσας αριστεράς θα είναι ήττα για όλη την αριστερά, κι όποιος δεν το χαμπαριάζει κακό του κεφαλιού του. Δε λέω ότι πρέπει το ΚΚΕ να γίνει ΣΥΡΙΖΑ, ούτε να χτυπάει παλαμάκια στην κυβέρνηση. Τον Βορίδη, όμως, δεν έχει κανένα λόγο να τον κάνει να χαμογελάει με τα άνοστα καλαμπουράκια της η Κανέλλη.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι προβλήματα για δυνατούς λύτες, και είναι μάλιστα προβλήματα που κάθε εναλλακτική πρόταση εξουσίας θα κληθεί να αντιμετωπίσει (δηλαδή και η επαναστατική, και όχι μόνο η μετριοπαθής-"ρεφορμιστική"). Κι αν ένας ολόκληρος Λένιν χρειάστηκε να κάνει τη Νέα Οικονομική Πολιτική και να ψάξει τις πιο απρόσμενες απαντήσεις στα πιο απίθανα προβλήματα, δεν ξέρω από πού μπορούν να αντλούν τόση έπαρση οι φίλοι μου από το ΚΚΕ. Ειρωνεία, πικρόχολα σχόλια, και αδυναμία εμπλοκής ακόμα και στον πιο στοιχειώδη διάλογο είναι η εικόνα που αποκόμισα από τις συζητήσεις μαζί τους από το βράδυ της Κυριακής μέχρι σήμερα. Τόσες πολλές εύκολες απαντήσεις; Τόσο δεδομένα όλα, πια;
ηρ.οικ.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

εισαι πολύ ευγενικός Ηρακλή.
μάλλον εχεις πάρει καλή ανατροφή από το σπίτι.
αηδία προκαλεί και μόνο αυτό το απόσπασμα που ανάρτησες.
μου έρχονται διάφορες λεξούλες στο μυαλό για τη σύμπνοια Κανέλλη-Βορίδη, λέξεις που χρησιμοποιεί στην υβρεοπομπή του ο Δεληβοριάς.
ας στήσουν φύλακες στον περισσό εκεί στη λεωφόρο ηρακλείου μην εισβάλει καμιά ρεφόρμα τη νύχτα και τους κλέψει τα λάβαρα της Οκτωβριανής. έτσι κι αλλιώς όλοι θα πεθάνουμε μακροπρόθεσμα, που ελεγε κι ο Κέινς, οπότε θα σας ξαναβρούμε σύντροφοι στους μπαξέδες της άλλης ζωής να μας πουλάτε αιωνίως εκείνο τον ίδιο ριζοσπάστη των αρχών του εικοστού αιώνα.. κ.μ

Μουσικά Προάστια είπε...

Δεν είναι μωρέ θέμα ευγένειας ή ανατροφής, είναι που δεν ξέρω πώς θα πάψει ο αυτισμός του ΚΚΕ - με ...τακτ ή με ...υβρεοπομπή; Ειλικρινά, δεν βρίσκω απάντηση ούτε στο πρόβλημα (τι έγινε και κατάντησε έτσι αυτό το κόμμα τη στιγμή που το χρειαζόμασταν πιο πολύ), ούτε στη λύση του (πότε θα πάρει δρόμο η ηγετική ομάδα και ο σεχταρισμός της). Δηλώνω άγνοια.
Πολλά φιλιά,
Ηρ.