Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ GADJO DILO ΣΤΟ "ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ"


θα διαβάσετε τη συνέντευξη που μου παραχώρησε γραπτά το συγκρότημα Gadjo Dilo. Ιδιαίτερα διαφωτιστική για μένα σε καλλιτεχνικό επίπεδο, γιατί έμαθα πράγματα, και σε προσωπικό επίπεδο γιατί για πρώτη φορά μετά από έξι ντουζίνες δημοσιευμένες και καμιά εικοσαριά αδημοσίευτες συνεντεύξεις κλήθηκα να αντιμετωπίσω την επαγγελματική καλλιτεχνική διαμεσολάβηση - άρτιστ μάνατζμεντ αγγλιστί. Κατά τα λοιπά, βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσες τις απαντήσεις του συγκροτήματος και χάρηκα ειλικρινά που με αφορμή τη συνέντευξη αυτή στράφηκα με προσοχή στο έργο τους και στο ευρύτερο ρεύμα του gypsy swing. Θες - δε θες, μας αφορά εντόνως. Την Παρασκευή θα τους ακούσουμε κι από κοντά στο φεστιβάλ του "Περιοδικού".
ηρ.οικ.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Για πρώτη «επαγγελματική καλλιτεχνική διαμεσολάβηση» δεν τα πήγες κι άσχημα!... Σκέψου μόνο ότι άλλοι το κάνουν αυτό μια ολόκληρη ζωή.

Εγώ πάντως δεν ήξερα ότι …«η δύναμη της τέχνης είναι ο μετασχηματισμός μιας άσχημης κατάστασης, ενός αρνητικού γεγονότος, σε κάτι όμορφο!». Το έμαθα κι αυτό!

Χρήσιμη συνέντευξη, που επιβεβαιώνει το γνωστό και διαχρονικό: «μόδα είναι, θα περάσει».
Μόνο σε αυτό ελπίζουμε πια…

Μουσικά Προάστια είπε...

Καλά βρε ανώνυμε/η, εσύ κατάλαβες ότι την "επαγγελματική καλλιτεχνική διαμεσολάβηση" την έκανα εγώ; Τόση εμπάθεια πια; Ανακάλυψες μανατζεριλίκι στις ερωτήσεις μου; ηρ.οικ.

Ανώνυμος είπε...

Παρεξήγησις! Ίσως εγώ δεν το διατύπωσα σωστά.
Δεν υπήρχε κανένα ίχνος ειρωνείας και καμία εμπάθεια σε αυτό που έγραψα περί «επαγγελματικής καλλιτεχνικής διαμεσολάβησης». Το μόνο που ήθελα να πω ήταν ότι, σίγουρα δεν ανήκεις σε αυτούς που έχουν στηρίξει ολόκληρη δημοσιογραφική καριέρα μονάχα σε τέτοιου τύπου διαμεσολάβηση. Μάλλον όμως το διατύπωσα με λάθος τρόπο...

Πάντως, θα επιμείνω στο ότι η συνέντευξη ήταν αποκαλυπτική, γι’ αυτό και χρήσιμη.
Και – αν μου επιτρέπεις - θα διαφωνήσω στο ότι: «(…)το ευρύτερο ρεύμα του gypsy swing (…) θες - δε θες, μας αφορά εντόνως». Μας αφορά μόνο μέχρι του σημείου που μας αφορά η οποιαδήποτε μόδα που ήρθε για να φύγει. Μέχρι εκεί. Αν δεν αφήσει πίσω του ένα ισχυρό στίγμα δημιουργίας (το πώς, μη με ρωτήσεις, δεν είναι δική μου δουλειά), σε λίγα χρονάκια δε θα μιλάει κανείς γι’ αυτό.
Όταν, για παράδειγμα, οι Mode Plagal διασκεύασαν την «Πικροδάφνη», μπορεί να μην δημιούργησαν «ρεύμα» που να ακολούθησε κανένας άλλος με ανάλογες αξιώσεις, άφησαν όμως πίσω τους ένα πραγματικά ισχυρό στίγμα και μια οπτική που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη μέχρι και σήμερα, κι ας έχουν μεσολαβήσει 17 ολόκληρα χρόνια! Και όλ’ αυτά, χωρίς να επικαλεστούν καμία μόδα, καμία δήθεν παγκόσμια «τάση», και βεβαίως, χωρίς να ανακαλύπτουν μετασχηματισμούς άσχημων καταστάσεων (ναι, για την «Πικροδάφνη» μιλάω…) σε κάτι …όμορφο, jazzy και ανάλαφρο.

Αυτά. Και με συγχωρείς για την κατάχρηση του χώρου στο blog σου.

Μουσικά Προάστια είπε...

Ανώνυμε/η,
για κατάχρηση είναι το blog, ευτυχώς ο χώρος είναι άφθονος και μας χωράει όλους. Ως προς την παρεξήγηση, εγώ άλλα αντί άλλων κατάλαβα γι' αυτό και απάντησα έτσι.
Τώρα, ως προς τη διαφωνία σου - τώρα που βλέπω τι έγραψα και τι γράφεις κι εσύ - μάλλον συμφωνώ με αυτήν και διαφωνώ με μένα. Καλό, ε;
ηρ.οικ.