Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

ΑΜΠΕΡΙΣΤΓΟΥΙΘ





Είδα το 28 days later, όπου στα credits σου κάνουν μεταμόσχευση το Season Song, και το άκουσα κι εγώ και θυμήθηκα το Aberystwyth.






Θυμήθηκα ας πούμε το Old College και τη θαλασσίτσα, τι θαλασσίτσα δηλαδή, Ατλαντικός Ωκεανός,







και το χωριό τη μέρα








και τη νύχτα







κι όχι μόνο από την παραλία αλλά κι απ' τον Constitution Hill







και τα πουλιά στο Pier που εμφανίζονταν πάντα στις πέντε και πέντε το απόγευμα







και το τμήμα Διεθνούς Πολιτικής - να 'ναι καλά οι άνθρωποι







και το Rummers με τον Άντι,







και το Arts Centre







και τον σιδηροδρομικό σταθμό βεβαίως. (Κι ας μην έχω βγάλει άκρη - δεκατρία χρόνια πριν την πρώτη άφιξη και οχτώ πριν την τελευταία αναχώρηση - αν προτιμώ να φεύγω ή να έρχομαι στο Aberystwyth).






Και τέλος, το τραγουδάκι μου θύμησε και τους ανθρώπους, περαστικούς και μόνιμους και αιωνίως πολιτογραφημένους Αμπεριστγουιθιανούς, μα δεν βρήκα φωτογραφία να χωρέσει τη σοφία τους και τη μοναξιά μας.

ηρ.οικ.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αμαν!! Τι ομορφιες ειναι αυτες;; Γιατι να μην ειναι και σε μας,τοσο ομορφες και φροντισμενες οι επαρχιακες μας,πολεις....αφου εχουμε να επωφεληθουμε απο την φροντιδα τους!! Σε εμας επιστρεφει το προσεγμενο περιβαλλον!! Προς στιγμη κατι μου εκανε για Σκωτια.....εψαξα ομως και διαβασα για το μερος αυτο!Ναι..τι να κρυψω....ζηλευω καθε φορα που θα βρεθω σε τετοια μερη!! Ποια επαρχια μας,και ποιες μεγαλουπολεις μας....ο βιος, αβιωτος μας εγινε!!Ζηλευω !!!!

Μουσικά Προάστια είπε...

Α, όλα κι όλα. Τιμή και δόξα στην ελληνική επαρχία! Και στο τιμημένο πανωσήκωμα.