Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

ΟΠΟΥ ΠΑΣ




Τώρα φύγαν οι φίλοι
κι είναι ο κόσμος μακριά
παγωμένα τα χείλη
ποιος ανάβει φωτιά


Γεμίσαμε χαρούμενα τραγούδια εν μέσω μαζικής θλίψης - μιλάμε για το άκρον άωτον της νεύρωσης. Για να πάει καλά η χρονιά, ένα λυπημένο τραγούδι με νόημα που μόλις έστειλε ένας φίλος: "Όπου πας", Εύα Λίτινα, Γιάννης Γλέζος, Τα Τραγούδια της Εύας. Για το 2017 μας εύχομαι να μιλήσουμε για το πρόβλημα ανοιχτά, με ειλικρίνεια. Ε, μην ρωτάτε κιόλας ποιο είναι το πρόβλημα, πού ζείτε αγαπημένη μου αναγνώστρια; Δείτε τις λύσεις που προτείνονται - γιόγκα, πιλάτες, γιογκιλάτες, κινόα, συμβουλές καριέρας, σουίνγκ, γυμναστήρια, αστρολόγοι, ίνσταγκραμ - ακούστε και τα τραγούδια που γράφονται - "κοιτάς απ' το παράθυρο / είναι το πέρασμα των μάγων / είσαι κιόλας τριάντα / είσαι τριάντα χρονών" - και τσουπ, έχετε το πρόβλημα στο πιάτο. Λοιπόν, ας κάνουμε τα πράγματα λίγο πιο ζεστά, με τους ανθρώπους μας λίγο πιο κοντά, λίγο παρέα, λίγο κοινότητα. Κόντρα στη Θάτσερ και στο "δεν υπάρχει κοινωνία" κωλο-σλόγκαν της, η νέα χρονιά να έχει λίγο πιο μαζί ρε παιδί μου. Μαζί, να χαιρόμαστε με τα λυπημένα μας τραγούδια.
ηρ.οικ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: