Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Τα πώς και γιατί των βασικών κανόνων του παιξίματος βιολιού




Τα πώς και γιατί των βασικών κανόνων του παιξίματος βιολιού
Τι θα πρέπει να γνωρίζει ο κάθε βιολιστής

του Paul Stoeving

Μετάφραση: π. Βασίλειος Φρατζίσκος
Εκδόσεις Φαιναρέτη
Κως & Σύρος, 2019



Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Φαιναρέτη» το βιβλίο του καθηγητή βιολιού Paul Stoeving «Τα πώς και γιατί των βασικών κανόνων του παιξίματος βιολιού. Τι θα πρέπει να γνωρίζει ο κάθε βιολιστής».

Είχε αρχικά εκδοθεί το 1914 και μεταφράστηκε στα ελληνικά από γερμανική έκδοση από τον π. Βασίλειο Φρατζίσκο.


***



Σημείωμα του μεταφραστή

Το 2014, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων (1914-2014) από την έκδοση του παρόντος βιβλίου που έχω στην κατοχή μου από τότε που ήμουν φοιτητής μουσικής στο Μόναχο, προέβηκα στη μετάφρασή του.

Είναι γνωστό ότι ο 20ος  αιώνας ήταν ο αιώνας των εκτελεστών οργάνων οι οποίοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν μερικούς από τους μεγάλους συνθέτες του 19ου  και του 20ου αιώνα, να ζήσουν τον παλμό της εποχής και να προβληματιστούν για την καλύτερη δυνατή εκτέλεση των έργων τους. Στον απαιτητικό σε δυσκολία «βασιλιά των οργάνων» όπως αποκαλείται το βιολί, αναφέρεται το παρόν εγχειρίδιο.

Ευχαριστώ θερμά τους βιολιστές πατήρ Γεώργιο Γανωτή και Αγγέλα Φαναριώτη για  τη πολύτιμη βοήθειά τους.

Επίσης ευχαριστώ τον υπεύθυνο της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ΔΡ.Ε.Π.ΠΟ «ΦΑΙΝΑΡΕΤΗ» που ανέλαβε αυτή την έκδοση, Μηνά Γ. Χατζηαντωνίου, για το ενδιαφέρον του να εκδοθεί και να διακινηθεί το παρόν βιβλίο.

Το παρόν βιβλίο αφιερώνω στα μουσικά σχολεία Τρικάλων και Αλίμου Αττικής όπου δίδαξα μουσική, καθώς και σε όλα τα μουσικά σχολεία και μουσικά ιδρύματα.


π.  Βασίλειος Φρατζίσκος




Μπάμπης Παπαδόπουλος: Παραλογές του Άχρηστου




Δελτίο Τύπου


Μπάμπης Παπαδόπουλος

«Παραλογές του Άχρηστου»


Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου κυκλοφορεί το νέο άλμπουμ του Μπάμπη Παπαδόπουλου  «Παραλογές του Άχρηστου»

Σε αυτή τη νέα του δουλειά που περιλαμβάνει 10 οργανικές συνθέσεις ο Μπάμπης Παπαδόπουλος ανανεώνει τα εκφραστικά του μέσα - όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε δισκογραφική του κατάθεση. Παρατηρώντας την ως τώρα διαδρομή του διαπιστώνεται ότι βρίσκεται σε ένα δημιουργικό μονοπάτι  μέσα  στο οποίο εξελίσσεται διαρκώς εξερευνώντας τον ήχο του, τα μουσικά υλικά του αλλά και τη φιλοσοφία του. Το Παραλογές του Άχρηστου συνεχίζει αυτήν την συναρπαστική πορεία με τον καλύτερο τρόπο.

Από τον αμιγώς ηλεκτρικό ήχο του Σκηνές από ένα ταξίδι, στις ακουστικές οργανικές διασκευές ρεμπέτικων τραγουδιών της δεκαετίας του 1930 στο Απ’τη σπηλιά του Δράκου και από εκεί στον μεσογειακό ήχο και τις πλούσιες ενορχηστρώσεις του Μέσα στον πόνο είν’ η χαρά μεσ’ στη χαρά είναι ο πόνος οι Παραλογές του Άχρηστου ρίχνουν νέο φως στην μέχρι τώρα πορεία του Μπάμπη καθώς είναι ένα άλμπουμ γεμάτο εκπλήξεις.

Πότε αφοπλιστικά μελωδικό και ταξιδιάρικο ("Πέρασε πάλι από μπροστά μου..."), πότε άγρια ξεσηκωτικό -παρά την λυρική αντίθεση του φινάλε του  -  ("Grecania..." - το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ που εμφανίστηκε στο διαδίκτυο), πότε αναμνηστικό των ηχοτοπίων και των κατευθύνσεων που ακολουθεί στις εξαιρετικές δουλειές του για το θέατρο και τον κινηματογράφο ("Κι άλλοι σφυρίζουν κλέφτικα"), πότε κλείνοντας με νόημα το μάτι σε ρυθμούς της ελληνικής παράδοσης  ("Χασάπικο 100519051801191523101925")  το Παραλογές του Άχρηστου είναι ένα άλμπουμ που η κάθε του ακρόαση ανταμείβει τον ακροατή.

Στο άλμπουμ συμμετέχουν οι μουσικοί του «Ακούστικ Σετ», του σχήματος δηλαδή που τον συνοδεύει στα live του εδώ και χρόνια (όταν δεν εμφανίζεται σόλο):
Δημήτρης Βλαχομήτρος (μπουζούκι), Μιχάλης Βρέτας (βιολί), Διονύσης Μακρής (κοντραμπάσο), Αναστάσης Μισυρλής (τσέλο) και Φώτης Σιώτας (βιολί και βιόλα)

Την ορχήστρα πνευστών στο καταληκτικό "Αναστοχασμός" αποτελούν οι:
Γιώργος Αβραμίδης (τρομπέτα), Αντριάνα Αλφιεράκη - Σους (κόρνο) Γιάννης Ανισέγκος (φλάουτο), Βαγγέλης Βραχνός (κόρνο), Νίκος Δημηνάκης (βαρύτονο & τενόρο σαξόφωνο), Μιχάλης Καρανίκος (τρομπόνι), Δημήτρης Λεοτζάκος (κλαρινέτο), Δημήτρης Πανέλας (τρομπέτα), Θάνος Σιδέρης (μπάσο κλαρινέτο).






Από τις  Τρύπες, το συγκρότημα με το οποίο ξεκίνησε,  στις  συνεργασίες του που ακολούθησαν με καλλιτέχνες όπως ο Φλώρος Φλωρίδης, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Σωκράτης Μάλαμας, στην ενεργή συμμετοχή του στις μέρες μας στα σχήματα των Χειμερινών Κολυμβητών, του Γιώργου Μανωλάκη και των Βazenesmen (ντουέτο με τον Χρήστο Γερμένογλου),  στην παράλληλη πορεία του με μουσική για θέατρο/ παραστάσεις χορού ("Βορέαδες" - κυκλοφορεί σε cd από την Puzzlemusik - , "Ορέστης", "Στέλλα Κοιμήσου" κ.α.) και κινηματογράφο ("Το μικρό ψάρι" κυκλοφορεί σε βινύλιο από την Feelgood)  ο Μπάμπης Παπαδόπουλος αποτελεί στις μέρες μας τον ορισμό του συνθέτη / ενορχηστρωτή /  εκτελεστή που παραδίδει έργο ουσίας. Με αφοπλιστική φυσικότητα, σταθερά, εισπράττοντας από το κοινό και τους συνεργάτες του τον σεβασμό και την αγάπη που δείχνει και ο ίδιος απέναντι τους.

Ο τίτλος του άλμπουμ είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο του Nuccio Ordine Η Χρησιμότητα του Άχρηστου. Η εικόνα του εξωφύλλου βασίζεται στη θεωρία του μαθηματικού August Ferdinand Möbius, γνωστή ως Möbius strip.  Σχεδιασμός εξωφύλλου: Σίμος Σαλτιέλ (Red Creative).

Η ηχογράφηση έγινε  στο στούντιο Royal Alzheimer Hall με μηχανικούς ήχου τους Τίτο Καργιωτάκη και Χρήστο Χαρμπίλα οι οποίοι  υπογράφουν επίσης τόσο τις μίξεις όσο και το  mastering.

Παραγωγή: Μπάμπης Παπαδόπουλος, Τίτος Καργιωτάκης, Χρήστος Χαρμπίλας

Η πρώτη επίσημη live παρουσίαση του άλμπουμ θα γίνει τον χειμώνα του 2020 σε ημερομηνία και χώρο που θα ανακοινωθεί έγκαιρα.

Το άλμπουμ κυκλοφορεί σε cd & digital και θα είναι διαθέσιμο από την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου  2019  στα ενημερωμένα δισκοπωλεία καθώς επίσης και σε  streaming και download στα i-tunes, Spotify, Google Play, Deezer, Tidal και πολλές άλλες ψηφιακές πλατφόρμες.

Έχει προγραμματιστεί και η κυκλοφορία του σε βινύλιο, αργότερα μέσα στη σεζόν.



Από το νέο LP του Θέμου Σκανδάμη





Ήθελα καιρό να φτιάξω ένα δίσκο που να έχει την ησυχία και την ωραία μοναξιά, κάποιου που απλώς κάθεται και κοιτάει τη θάλασα.

Αφου λοιπόν πέρσυ το καλοκαίρι έκανα μια μεγάλη βόλτα στα νησιά, πήγα τον Αύγουστο, κλειδώθηκα στο στούντιο και έδωσα τα κλειδιά στον ηχολήπτη Γιάννη Ταβουλάρη. Βάλε να γράφει και να σου φωνάζω και να χτυπιέμαι μη μου ανοίγεις... Κανόνισε βέβαια και με επισκέπτονταν εκ περιτροπής ή και όλοι μαζί ο Διονύσης Μακρής να στηρίξει με το μπάσο του, ηΤώνια Ράλλη να με γλυκάνει με τη φωνή της, ο Κώστας Στεργίου να διευρύνει το δωμάτιο με πλήκτρα όλων των ειδών, και ο Αλέξανδρος Δανδουλάκης να το βάψει κόκκινο με την ηλεκτρική κιθάρα του.

Πέρασε ο Αύγουστος και ήρθε ο Σεπτέμβρης, αλλά περνούσα τόσο ωραία που δεν ήθελα να βγω ποτέ. Βρε καλέ μου βρε χρυσέ μου, δεν είναι ακρογυαλιά εδώ στούντιο είναι, τίποτα εγώ. Την είχα καταβρεί. Τη λύση έδωσε ο αδερφός μου, ο Γιάννης Σκανδάμης. Έλα βγες και θα πάμε για μίξη και μάστερ σε άλλο στούντιο που να μη χορτάσεις! Ε Χόρτασα όμως μετά, και άρχισα άλλο βιολί, άντε πότε θα τελειώσουμε να βγούμε…

Τελιεώσαμε όντως κάποια στιγμή να βάζουμε σε σειρά ήχους και σιωπές (κυρίως αυτές) και ανέλαβε ο Sam3, καλλιτεχνάρα εξ Ισπανίας, κάτοικος όμως Αθηνών, και έφτιαξε σχεδιάκια μελαγχολικά σαν και τα τραγούδια μου, και ο Νίκος Δερβίσης με ψηφιακή μαγεία , τα έβαλε να κολυμπούν ανάμεσα στους στίχους.

Τους ευχαριστώ όλους!

Θέμος Σκανδάμης


ΥΓ: Καινούργιο τραγούδι με τίτλο "Θαύμα" από το LP "Χειμερία Νάρκη" του Θέμου Σκανδάμη, που έρχεται από τον Μικρό Ερωτικό και την B-otherside records σε εκατό συλλεκτικά και αριθμημένα αντίτυπα, και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες…

Ένας καιρός αντάρτης




Δελτίο τύπου


Δώδεκα τραγούδια  περιέχει το νέο cd της ποιήτριας-στιχουργού Βέρας Βασιλείου - Πέτσα, με τίτλο «Ένας καιρός αντάρτης», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

Ένας αντάρτης, που ήρθε να διαμαρτυρηθεί και να επαναστατήσει ενάντια στις κοινωνικοπολιτικές καταπιέσεις, να θωπεύσει τη μοναξιά των ανθρώπων, να υπερασπίσει τον Έρωτα και την αγάπη με όπλο τα γνήσια αισθήματα, έτσι όπως υπαγορεύουν οι στίχοι της ποιήτριας Βέρας Βασιλείου-Πέτσα,  οι οποίοι δέθηκαν με τις μελωδίες τεσσάρων  σημαντικών συνθετών, με πρόδηλη τη μεταξύ τους αισθητική συγγένεια.

Η βαριά υπογραφή του συνθέτη Χρήστου Λεοντή, καθώς και των  νεότερων Μανόλη Ανδρουλιδάκη, Νεοκλή Νεοφυτίδη και Αντώνη Παπαγγελή, καθρεφτίζουν την αξιόλογη καλλιτεχνική τους υπόσταση, και αναδεικνύουν την εσωτερικότητα του λόγου της στιχουργού, θέτοντας ο καθένας την προσωπική του συνθετική άποψη, στις  αισθαντικές μπαλάντες και  στα έντεχνα  λαϊκά τραγούδια που δημιούργησαν.

Αρωγοί αυτής της ενότητας τραγουδιών, στάθηκαν οι εξαιρετικοί μουσικοί, και – φυσικά - οι δέκα καταξιωμένοι ερμηνευτές, οι οποίοι αφηγούνται τις ιστορίες με προσωπικό ύφος και ερμηνευτικό πάθος, δίνοντας αληθινή διάσταση της έκφρασης στα τραγούδια. Ερμηνεύουν οι (αλφαβητικά): Βασίλης Γισδάκης, Ερωφίλη, Παντελής Θαλασσινός, Κώστας Θωμαϊδης, Αργυρώ Καπαρού, Βασίλης Κορακάκης, Δέσποινα Ραφαήλ, Βασίλης Σκουλάς, Λάκης Χαλκιάς & Ιωάννα Φόρτη.

«..Εγώ ήθελα τον άνεμο λεύτερος να φυσάει
ν΄ αποκοιμίζει τη φυγή μα ο νους μου πίσω πάει.
Στο τόπο μου που έγινε σημαδεμένος χάρτης
Και πάνω του όλο σέρνεται ένας καιρός αντάρτης…»



Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

Χωρίς Ρεφρέν - Καίγονται




Καίγονται

Μουσική: Κ. Μουγιάκος
Ποίηση: Φώτης Αγγουλές
Ερμηνεία: Ζέτα Κολιού & Κ. Μουγιάκος

Αυτούς εγώ που τραγουδώ, δεν έχουνε φτερά.
Δεν τους μεθά καμιά φυγή, δεν τους τραβούν τ’ αστέρια,
έχουνε μια ζεστή καρδιά, δυο ροζιασμένα χέρια,
κι είναι δεμένοι με τη γη.

Απ’ της αυγής το χάραγμα, ως του βραδιού τα θάμπη,
μοχθούν για δυο πικρές ελιές, και μια μπουκιά ψωμί,
ιδρώνουν κι απ’ τον ίδρω τους ανθοβολούνε οι κάμποι,
καίγονται κι απ’ τις φλόγες τους φωτίζεται η ζωή.


Ο Φώτης Αγγουλές (1911-1964) γεννήθηκε στο Τσεσμέ της Μικράς Ασίας και μεγάλωσε στη Χίο. Ήταν λαϊκός ποιητής με πηγαίο ταλέντο. Αποτύπωσε στα ποιήματα του με μοναδικό τρόπο τους ταραγμένους καιρούς που έζησε. Αγωνίστηκε στην αντίσταση και για τις ιδέες του πλήρωσε με πολύχρονες φυλακίσεις. Αποφυλακίστηκε με την υγεία του κλονισμένη. Πέθανε στο πλοίο της γραμμής Πειραιάς-Χίος, έχοντας στην τσέπη του είκοσι δραχμές.

Προς Υφυπουργόν Εργασίας




ΠΡΟΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΥΡΙΑ ΔΟΜΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ

"Αντιστέκομαι στη βία

που τη βάφτισαν αγία
και σε όσους έχουν μάθει
ν' ασελγούν στην ιστορία..."

Κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, αυτές οι μέρες και κυρίως αυτές που θα ’ρθουν, δε σηκώνουν καλαμπούρια. Παίξτε με κάτι άλλο αλλά όχι με τις μνήμες του λαού που αιμορραγούν ακόμα.

Η εικόνα που βλέπετε είναι από το μπλόκο της Κοκκινιάς και οι μόνοι «εθελοντές» που βλέπω είναι αυτοί με τις κουκούλες που δείχνουν ποιοι θα περάσουν απ' τη ζωή στο θάνατο. Οι μόνοι που ειρωνεύονται αυτό το λαό είναι οι απόγονοι αυτών των κουκουλοφόρων. Εσείς γιατί το κάνετε; Θα ήταν πολύ γενναίο από μέρους σας να υπερασπιστείτε τη θέση σας περί... «εθελοντισμού» και να πείσετε τους πάντες, ακόμα και τους άριστους, πως αν η πατρίδα κινδυνεύσει, θα τρέξουμε όλοι. Αλλά προς την ίδια κατεύθυνση και όχι... «Ας φράξουν τη φωτιά άλλα στήθη». Και βέβαια εννοούμε τα στήθη και το αίμα αυτού του λαού. Και πάλι. Όπως πάντα.

Κυρία Μιχαηλίδου, είστε νέα. Επανορθώστε.

Θανάσης Γκαϊφύλλιας

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019

Στην Πορτογαλία θα αναμεταδίδεται η ραδιοφωνική εκπομπή "Το Άρωμα του Τραγουδιού"




Συνεργασία Μεταδεύτερου- Rádio Universidade de Coimbra (RUC), 107.9 FM

Από τις αρχές Νοεμβρίου 2019, το Μεταδεύτερο ξεκινάει τη συνεργασία του με το Πανεπιστημιακό Ραδιόφωνο της Κοϊμπρα (Rádio Universidade de Coimbra, RUC) στην Πορτογαλία. Το RUC είναι ένα πολυδιάστατο ραδιόφωνο πολιτιστικού, κοινωνικού και ακαδημαϊκού χαρακτήρα που εκπέμπει από το 1986 από το Πανεπιστήμιο της Κοϊμπρα , που είναι ενα από τα παλαιότερα στην Ευρώπη.

Η συνεργασία έγκειται σε πρώτο στάδιο στην ανταλλαγή μιας εκπομπής από κάθε φορέα. Από το Μεταδεύτερο θα αναμεταδίδεται η εκπομπή Hipoglote των Tiago Schwäbl & Nuno Miguel Neves κάθε Τετάρτη 12.00-13.00, ενώ από το RUC η εκπομπή Το Άρωμα του Τραγουδιού του Μάκη Γκαρτζόπουλου κάθε Σάββατο 2.00- 3.00.

Το Αρωμα του Τραγουδιού 

Hipoglote 

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

Ζιλ και η νύχτα






«Πριν μπορέσεις να δεις το φως, πρέπει να αντιμετωπίσεις το σκοτάδι»


Ο «Ζιλ και η νύχτα», το εμβληματικό έργο του Hugo Claus, που απέσπασε το χειροκρότημα κοινού και κριτικών και χαρακτηρίστηκε ως “απόλυτος υποκριτικός άθλος”, σε σκηνοθεσία – ερμηνεία: Νίκου Χατζηπαπά, επέστρεψε για 2η σεζόν, κάθε Τετάρτη στις 18:00 και κάθε Πέμπτηστις 21:00 στο Από Μηχανής Θέατρο (Ακαδήμου 13, Αθήνα). Η επίσημη πρεμιέρα του έργου θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019 στις 21:00.

Νάντη, 1440. Ο Ζιλ ντε Ραι απολογείται στο δικαστήριο της Ιεράς Εξέτασης για τα ειδεχθή εγκλήματά του και καταδικάζεται με απαγχονισμό και πυρά. Ο επιφανής Στρατάρχης της Γαλλίας και συμπολεμιστής της Ιωάννας της Λωραίνης κατηγορείται για σοδομισμό, ανθρωποκτονία και μαύρη μαγεία. Η δημόσια εξομολόγησή του για το ταξίδι του στη σκοτεινή πλευρά συγκλονίζει μέχρι και σήμερα ως ένα ανελέητο κατηγορώ, που τον οδηγεί στην έσχατη ταπείνωση και τον βίαιο εκμηδενισμό.

“Εγώ που ήθελα να γίνω τα πάντα υπεράνθρωπος, είμαι ένας υπάνθρωπος, ένας απάνθρωπος άνθρωπος. Τίποτα"

Ο αββάς Bossard, βιογράφος του Ζιλ ντε Ραι γράφει για τη δίκη: «προς όλα ήταν το αντίθετο από τη δίκη της Ζαν Ντ’ Αρκ… και οι δύο αποτελούν τις σημαντικότερες δικαστικές υποθέσεις, όχι μόνο τουΜεσαίωνα, αλλά και των νεότερων χρόνων».

Ο Φλαμανδός συγγραφέας Hugo Claus καταπιάστηκε με το θέμα της δίκης του Ζιλ ντε Ραι, μέσω τωνπρακτικών της, που έχουν σωθεί στο ακέραιο και έχουν μεταφερθεί από τα λατινικά στα γαλλικά από τον Pierre Klossowski.

Όπως επισημαίνει και η μεταφράστρια του έργου «Ο Ζιλ και η Νύχτα», Μαρία Ευσταθιάδη, ο Claus «δεν έπαψε ποτέ να προκαλεί, να ασκεί από πολύ νωρίς κριτική στην καθολική εκκλησία και να κατακρίνει τον ψευδή λόγο της εξουσίας στην πατρίδα του». Το έργο του χαρακτηρίζεται απόρεαλισμό, ωμότητα, σατιρικά στοιχεία, αναπάντεχες καταστάσεις, τρέλα, σεξουαλικές παρεκτροπές και μία βαθιά γνώση της ανθρώπινης πολυπλοκότητας.


Ο θεαματικός θάνατος ενός εκ των μεγαλύτερων serial killers όλων των εποχών

Από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του έως και το θάνατό του, ο Ζιλ ντε Ραι θα γινόταν ένα θέαμα για τον όχλο. Στην αρχή όλοι του φέρθηκαν με σεβασμό λόγω της θέσης του, παραχωρώντας του μία κάμαρα ψηλά στον πύργο και δεν τον έκλεισαν σε κάποιο μπουντρούμι. Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους του Ζιλ ήταν ο αφορισμός. Για να γλιτώσει από την πιο ταπεινωτική ποινή της εποχής του, μεταξύ της παράνοιας που διακατείχε την απολογία του, αυτό που έπρεπε να κάνει ήταν να μετατρέψει την καταστροφή του σε ένα φαντασμαγορικό πυροτέχνημα. Οδυρόμενος εγκατέλειψε την αλαζονική και υβριστική στάση, που είχε στην αρχή της δίκης του και ζήτησε τη συγχώρεση, ομολογώντας τα εγκλήματά του.

Οι ομολογίες που έκριναν την τύχη του Ζιλ ντε Ραι ξεκίνησαν στις 21 Οκτωβρίου 1440, την ημέρα που οι δικαστές αποφάσισαν να τον υποβάλουν σε βασανιστήρια. Ζητώντας χρόνο για να σκεφτεί κατάφερε να αποφύγει τα βασανιστήρια και να τον ανακρίνει ο πρόεδρος του πολιτικού δικαστηρίου παρουσία του επισκόπου ντε Σαιν- Μπριέκ και όχι οι εκκλησιαστικοί δικαστές. Μία ημέρα μετά ο Ζιλ ντε Ραι αποκάλυψε όλα τα εγκλήματά με κάθε λεπτομέρεια στους εκκλησιαστικούς δικαστές, καταδεικνύοντας τους συνενόχους του.

Το πιο συγκλονιστικό στο θάνατο του Ζιλ ντε Ραι ήταν το ότι κατάφερε να προκαλέσει τον οίκτο του ακροατηρίου του. Ο Ζιλ ντε Ραι ονειρεύτηκε ένα ταξίδι δίχως τέλος που θα τον έσωζε. Αρκέστηκε όμως στην πρόθεση. Ακόμα και κατά τις τελευταίες ελεύθερες μέρες του συνέχιζε να αποκεφαλίζει παιδιά.


Απόσπασμα από το σημείωμα του σκηνοθέτη:

"Για να ανέβεις στον Παράδεισο πρέπει να πάρεις φόρα από την Κόλαση" Νίκος Καζαντζάκης

...Ο Ζιλ ντε Ραι έγκλειστος σε ένα κόσμο στο μεταίχμιο της αγιότητας και του πιο σκοτεινού και ειδεχθούς εγκλήματος, με μόνη διέξοδο τον πιο ταπεινωτικό και φρικτό θάνατο. Η ειλικρινής μεταμέλεια του Ζιλ ντε Ραι τον απαλλάσσει από τον αφορισμό που τον έτρεμε, αλλά τον οδηγεί στη θεαματική και λυτρωτική διαφυγή στο θάνατο με πυρά και αγχόνη. Τα αποτρόπαια, εκλεπτυσμένα και ειδεχθή εγκλήματα του Ζιλ ντε Ραι τον κατατάσσουν σ’ ένα εκ των πλέον σκοτεινών και αποτρόπαιων κατά συρροή δολοφόνων όλων των εποχών.

Το έργο «Ζιλ και η νύχτα» έχει πολλαπλό ενδιαφέρον. Δικαστικό, θρησκευτικό, κυρίως ψυχογραφικό. Όλοι οι μελετητές του φαινομένου Ζιλ ντε Ραι αναρωτιούνται πώς ένας άνθρωπος σαν τον Ζιλ Ντε Ραι, από αυτό που ήταν, ένας θεοσεβούμενος, πιστός στο Χριστό και στην Ιωάννα, ένθερμος πατριώτης, που πολέμησε για την απελευθέρωση της Γαλλίας και έγινε Στρατάρχης, έφτασε στο αντίθετο απώτατο άκρο. Η ψυχογραφική ή και ψυχιατρική παράμετρος είναι από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου που μεταφράζονται και ως θεατρικό και ερμηνευτικό ενδιαφέρον. Το έργο “Ζιλ και η Νύχτα» είναι σύγχρονο και το θέμα του διαχρονικό: η αιώνια πάλη του καλού και του κακού των δημιουργικών και καταστροφικών δυνάμεων της ανθρώπινης νόησης.

Πρόκειται για ένα πολύ σκληρό και ακραία τολμηρό έργο, στοιχείο που χαρακτηρίζει εξάλλου το συνολικό έργο του Ούγκο Κλάους, που δεν στερείται ωστόσο το χιούμορ, τις απροσδόκητες διακυμάνσεις και ακραίες μεταπτώσεις. Η πολιτική, κοινωνική πλευρά βρίσκεται στον πυρήνα του κειμένου. Ο ολοκληρωτισμός, η βία, ο πόλεμος και η θυσία της πιο αγνής και παιδικής αθώας ύπαρξης, στον βωμό του χρήματος και της κατάχρησης εξουσίας αποτελούν δομικό συστατικό στοιχείο του έργου.


Η Ταυτότητα της Παράστασης:
Ζιλ και η νύχτα
Θεατρικός μονόλογος
Κατάλληλο άνω των 18

Συντελεστές:
Συγγραφέας: Hugo Claus
Μετάφραση: Μαρία Ευσταθιάδη
Σκηνοθεσία- Ερμηνεία: Νίκος Χατζηπαπάς
Συμμετοχή: Πάνος Λαμπρίδης
Γλυπτό: Κωστής Παπαδόπουλος
Μουσική επιμέλεια: Ελίζα Χατζηπαπά
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νέλη Αλκάδη
Φωτογραφίες παράστασης: Ράνια Παπαδοπούλου
Εκτέλεση Κοστουμιών: Λίτσα Κυρίτση
Δημόσιες Σχέσεις: Ράνια Παπαδοπούλου
Παραγωγή: Labillusions - Helix Theatre

Πληροφορίες:
Παραστάσεις: Τετάρτη στις 18:00 και Πέμπτη στις 21:00
Έναρξη παραστάσεων: Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2019
Διάρκεια παραστάσεων: έως και τις 2 Ιανουαρίου 2020

Τιμές εισιτηρίων:
12 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μειωμένο: ομαδικά, ανέργων, φοιτητικό, άνω των 65, ΑΜΕΑ), 5 ευρώ (ατέλειες) 
Προπώληση: viva.gr και στο ταμείο του θεάτρου


Έγραψαν για την παράσταση:

«...Η σκηνοθεσία του Χατζηπαπά συλλαμβάνει την πολυπρισματικότητα του έργου και το αναδεικνύει σε όλα τα επίπεδα, το ψυχαναλυτικό το υπαρξιακό και, πάνω από όλα το πολιτικό που δεσπόζει. Ο Χατζηπαπάς ως ηθοποιός είναι έξοχος, δίνει τραγικά το ρόλο από τα μύχια, φωτίζοντας τον ώς την απεγνωσμένη κραυγή του ανθρώπου, πιασμένου στην παγίδα που έστησε ο ίδιος για να πιάσει με τη λογική του το άλογο, με τη σκέψη του το άσκεπτο, με τη νόηση το αδιανόητο...», Λέανδρος Πολενάκης, κριτικός θεάτρου, Εφημερίδα «Η Αυγή»

«Μία ερμηνεία για βραβείο (κι όχι μόνον ελληνικό): Νίκος Χατζηπαπάς στο ρόλο του Ζιλ ντε Ραι... Ο απόλυτος υποκριτικός άθλος. Μία ερμηνεία για διεθνή βραβεία. Πιστεύω ότι αν παίξει σε αλλόγλωσσο κοινό θα γίνει απόλυτα κατανοητός!!!...», Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής θεατρολόγος

“...Ο Νίκος Χατζηπαπάς μας επιτρέπει με ένα δίωρο ρεσιτάλ ερμηνείας μία πολυεπίπεδη ανάγνωση του ήρωα: βλέπουμε την αμφιταλάντευση ενός ήρωα των πεδίων των μαχών ανάμεσα στην αλαζονεία, την αυτοταπείνωση και την αυτοκαταστροφή, τα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα στο ασφυκτικό περιβάλλον της παντοδύναμης Ιεράς Εξέτασης, τις ενοχές που σαν χιονοστιβάδα οδηγούν τον Ζιλ ντε Ραι στην ομολογία εγκλημάτων που ίσως και να μην διέπραξε…”, Χρίστος Καλουντζόγλου, Περιοδικό Πρακτορείο

«…Ο Νίκος Χατζηπαπάς που σκηνοθετεί και υποδύεται το ρόλο του Ζιλ, προσέγγισε με ανατριχιαστική ωμότητα τον ήρωα και άγγιξε με την ερμηνεία του όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς του. Ξετύλιξε περίτεχνα τις αλήθειες, ακόμα και τις πιο μύχιες σκέψεις του. Η μουσική και δη η εκκλησιαστική μουσική διά στόματος Πάνου Λαμπρίδη, έντυσε υπέροχα το έργο είτε κατευνάζοντας είτε συμπληρώνοντας τις εξάρσεις του ήρωα…», Στέλλα Κοκκινέλη, noisy.gr

«… Ο Νίκος Χατζηπαπάς ως Ζιλ, ενσαρκώνει με υπεράνθρωπη προσπάθεια πάνω στο σανίδι, σε ένα μονόλογο δυόμιση ωρών, την απελπισία και το συντριπτικό αίσθημα αδικίας που κατέλαβε τον ήρωα τις κρίσιμες εκείνες ώρες. Άλλοτε λιτός, εσωστρεφής, όμως στιγμές οδηγούμενος σε στιγμές ακραίας θλίψης, σχεδόν αυτομαστιγώμενος, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο απολογείν και στο κατηγορώ των ίδιων του των κατηγόρων…», Μάνος Δασκαλογιάννης, tetragwno.gr

“...Ο ηθοποιός επιχειρεί έναν υποκριτικό άθλο. Ένα απίστευτο εγχείρημα που αφήνει το θεατή ανήμπορο να αντιδράσει. Σε συνεπαίρνει απόλυτα. Ο Νίκος Χατζηπαπάς δεν υποκρίνεται, μετουσιώνεται σε Ζιλ ντε Ρε και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που σπάνια έχουμε τη χαρά να βιώσουμε. Πρόκειται για μια θεατρική εμπειρία που όσοι τη βίωσαν δε θα την ξεχάσουν εύκολα…” Νατάσα Κωνσταντινίδη, texnes - plus

Links παράστασης:
Η σελίδα της παράστασης στο facebook: https://www.facebook.com/zilkaiinychta/

Από Μηχανής Θέατρο
Ακαδήμου 13, Αθήνα 104 36
Τηλέφωνο: 210 52 32 097

Ποδόσφαιρο, Πάθος και Αντίσταση





«¡Yallah! ¡Yallah!: Ποδόσφαιρο, Πάθος και Αντίσταση!» σε πρώτη προβολή


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Το BDS Greece σε συνεργασία με την New Star παρουσιάζουν σε πρώτη πανελλήνια προβολή την ταινία για την Παλαιστίνη «¡Yallah! ¡Yallah!: Ποδόσφαιρο, Πάθος και Αντίσταση!» των Αργεντινών σκηνοθετών και παραγωγών Fernando Romanazzo και Cristian Pirovano.

Επτά άτομα και οι καθημερινές τους προσπάθειες να ξεπεράσουν τις δυσκολίες της ζωής στην σημερινή Παλαιστίνη. Οι λεπτομέρειες της καθημερινής τους ζωής, οι σχέσεις και η συνύπαρξή τους μας φέρνουν κοντά σε μια ιστορία ποδοσφαίρου, πάθους και αντίστασης.

Η ταινία, πρώτη επίσημη συμπαραγωγή Αργεντινής και Παλαιστίνης, έχει προβληθεί σε περισσότερες από 100 πόλεις και πάνω από 10 χώρες παγκοσμίως και έχει βραβευτεί σε πολυάριθμα φεστιβάλ κινηματογράφου σε Λατινική Αμερική και Ευρώπη. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2019 η Cineplexx Ltd., η μεγαλύτερη εταιρεία διανομής στην Αυστρία, απαγόρευσε την πρεμιέρα της ταινίας στην Αυστρία γιατί θεωρήθηκε ότι ασκεί κριτική στο Ισραήλ.

Η ταινία θα προβάλλεται στον ιστορικό κινηματογράφο τέχνης STUDIO Αρτ Σινεμά (Σταυροπούλου 33, Αθήνα) από τις 27 Οκτωβρίου και αποτελεί μέρος του προγραμματισμού των εκδηλώσεων του BDS Greece για τον χειμώνα 2019/2020. Στην πρεμιέρα της, την Κυριακή 27 Οκτωβρίου στις 20:00, θα παραβρεθεί και θα μιλήσει ο σκηνοθέτης Cristian Pirovano. Η είσοδος για όλες τις ημέρες και προβολές θα κοστίζει 5€.

Το BDS (Boycott, Divest, Sanction: Μποϊκοτάζ, Απόσυρση επενδύσεων, Κυρώσεις) είναι ένα διεθνές μη βίαιο κίνημα, αντίπαλο προς κάθε μορφή ρατσισμού (συμπεριλαμβανομένου του αντισημιτισμού) το οποίο στρέφεται ενάντια σε επίσημους θεσμούς και κρατικές ή επιχειρηματικές επιλογές και επ' ουδενί ενάντια σε πρόσωπα ή ταυτότητες.

ΑΘΗΝΑ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019 

BDS Greece

Δαμιανός Πάντας, Ερωφίλη, Βασίλης Γισδάκης στον Σταυρό του Νότου




Δελτίο Τύπου


Ο συνθέτης Δαμιανός Πάντας
μαζί με την Ερωφίλη & τον Βασίλη Γισδάκη


στον Σταυρό του Νότου Club
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2019


Ο συνθέτης Δαμιανός Πάντας συνεχίζει την επιτυχημένη συνεργασία του με τους σπουδαίους ερμηνευτές Ερωφίλη και Βασίλη Γισδάκη, με σημείο αναφοράς τις δυο δισκογραφικές δουλειές τους “Της ημέρας τα σκοτάδια” και “Στα λόγια η ψυχή”, ξεκινώντας τη χειμερινή σεζόν με μια εμφάνιση στον Σταυρό του Νότου Club, την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου.

Το μουσικό τους ταξίδι συμπεριλαμβάνει και τραγούδια - σταθμούς άλλων Ελλήνων συνθετών. Τραγούδια που μιλούν με ... τα λόγια της ψυχής και φωτίζουν ... της ημέρας τα σκοτάδια!

Μαζί τους επί σκηνής θα βρίσκονται ο Βασίλης Ραψανιώτης στο βιολί, ο Μιχάλης Ατσάλης στην κιθάρα και το μπουζούκι, ο Πέτρος Βασιλειάδης στο μπάσο και ο Μανώλης Τόμπρος στα τύμπανα.

Σταυρός του Νότου Club
Φραντζή & Θαρύπου 35 Ν. Κόσμος
Τηλ. 210 9226975

Ώρα έναρξης: 21:00
Είσοδος: 12 ευρώ με μπύρα ή κρασί

1002 Νύχτες: Πρόγραμμα εκδηλώσεων για τον Νοέμβρη





ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2019


Κάθε Παρασκευή
«Όμορφες πενιές στις 1002 Νύχτες! »
Νίκος Τατασόπουλος - Εύα Ξένου - Σωτήρης Παπατραγιάννης - Αθηνά Λαμπίρη
Ο σολίστας Νίκος Τατασόπουλος, η Εύα Ξένου (φωνή), ο Σωτήρης Παπατραγιάννης (μπαγλαμάς, φωνή) και η Αθηνά Λαμπίρη (κιθάρα, φωνή) με επιλεγμένο ρεμπέτικο και παλιό λαϊκό ρεπερτόριο.
22:00 / €5

Κάθε Σάββατο
Μανόλης Πάππος - Κώστας Δουμουλιάκας - Ανατολή Μαργιόλα
Χειμώνας θέλει αγκαλιά, κρασί, παρέα και λαϊκά τραγούδια.
Βάζουμε τα τραγουδια, βάλτε εσείς τα υπόλοιπα και ελάτε στις 1002 Νύχτες στου Ψυρρή, με τον Κώστα Δουμουλιάκα στο μπουζούκι και στο τραγούδι, την Ανατολή Μαργιόλα στο τραγουδι, τον Μανόλη Πάππος στο μπουζούκι και αν έχει όρεξη λεει και κανένα τραγουδι, το Νίκο Γύρα στην κιθάρα (θα έχει και μικρόφωνο μπροστά του) και στον Μιχάλη Δάρμα στο κόντρα μπάσο (του έχει απαγορευτεί από το εφετείο να πλησιάσει σε απόσταση μικρότερη των 5m μικρόφωνο ή αλλη πηγή ηχητικής αναπαραγωγής) Άντε με το καλό και καλά γλέντια..!!
Μανόλης Πάππος: μπουζούκι, τραγούδι
Κώστας Δουμουλιάκας: μπουζούκι, τραγούδι
Ανατολή Μαργιόλα: τραγούδι
Νίκος Γύρας: κιθάρα, τραγούδι
Μιχάλης Δάρμας: κόντρα μπάσο
22:00 / €5

Κυριακή (μεσημέρι) 3 Νοεμβρίου
Βαγγέλης Δρούζας 
«Στους Τόπους που Ονειρεύτηκα» Σμυρνέικο Γλέντι
Μια Σπάνια Αναβίωση Αυθεντικού Σμυρνέικου Γλεντιού... «Στους Τόπους που Ονειρεύτηκα»... Μαγευτικό ταξίδι στην Αλησμόνητη Πατρίδα της Ανατολής, το Σμυρνέικο Γλέντι του Βαγγέλη Δρούζα, πάντα λαμπερό και μερακλίδικο, πάντα σαρωτικό και καταλυτικό... είναι μια πηγαία μεταλαμπάδευση της Μικρασιάτικης Μνήμης...Οι Παρθενώνες του Σμυρνέικου Τραγουδιού, του Μουσικού Πολιτισμού της Μικρασίας, με όλα τους τα περίτεχνα μελωδικά ποικίλματα. Το απόλυτο κύρος του Κλασσικού και η παντοτεινή φρεσκάδα του Διαχρονικού, χωρίς ψευτομοντερνισμούς και άλλες απλουστεύσεις...Τραγουδάει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΡΟΥΖΑΣ. Στο Βιολί οΒΑΣΙΛΗΣ ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ. Στα Κρουστά ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΣ. Στο Λαούτο ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΙΔΕΡΗΣ.Ούτι & Μπουζούκι ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ.
14:00 / €5

Κυριακή 3, 10 & 24 Νοεμβρίου
Ραγισμένα πρόσωπα - Αφηγήσεις για το θαυμαστό
Με φωνή και βιολοντσέλο, η Αγνή Στρουμπούλη και ο Σταύρος Παργινός εμμένουν στα παραμύθια της προφορικής παράδοσης και ιδιαίτερα στα μαγικά, σ’ αυτά, δηλαδή, που λαμβάνει χώρα το θαυμάσιο, το θαύμα.
Ο πόνος οργώνει τη ζωή, χαράζει τα πρόσωπα· κάποτε τα ραγίζει.
Απ’ αυτά τα ραγίσματα ανασαίνει η ψυχή μας.
Άλλωστε, όπως δείχνουν πάντα τα παραμύθια, αρκεί μια μικρή ρωγμή για να εισβάλλει το φως και ν’ αρμολογήσει τη ζωή μας.
Διάρκεια: 70 λεπτά
20:00 / €10 (ποτήρι κρασί)

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου
Η Μάτα Αδαμογιάννη και οι εκδόσεις «Καθρέφτης» παρουσιάζουν το βιβλίο -cd [Θα ρθούνε Μέρες]
Παρουσίαση και Συντονισμός της βραδιάς: Γεωργία Δρακάκη Δημοσιογράφος-Συγγραφέας 
Για το δίσκο θα μιλήσουν Πάνος Σταθόγιαννης Συγγραφέας Στιχουργός Μωυσής Ασσέρ Εκδότης μουσικός παραγωγός της εταιρείας «Καθρέφτης»
Τα τραγούδια θα ακουστούν ζωντανά από τους συντελεστές του δίσκου. 
Μαζί μας επίσης η αγαπημένη Σοφία Παπαζογλου με τραγούδια από το βιβλίο-cd Με την καρδιά στη θάλασσα 
Είσοδος Ελεύθερη / Ώρα προσέλευσης 20:00

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου
Του κόσμου το μυστήριο κοιμάται
Μουσικο-θεατρική παράσταση
και στ όνειρό του μας γεννά
Κάντε ησυχία ήρεμα να μιλάτε
μην τύχει και ξυπνήσει ξαφνικά.
Μια γυναίκα και ένας μουσικός σερφάρουν πάνω στο κύμα αναπνοής του ονείρου του αιώνιου μυστηρίου, προσγειώνονται στα κλαριά μιας λεμονιάς και από κει αγναντεύουν το σουλάτσο της ανθρωπότητας.
Το μάταιο του βίου, ο θρίαμβος του ηλιοβασιλέματος, ο λαβύρινθος της καθημερινότητας, οι πολλαπλές εκδοχές της Ιστορίας και της πραγματικότητας, αναμιγνύονται με το μυρωδάτο, κιτρινοπράσινο, συλλογικό παρόν της λεμονιάς.
Οι μέρες περνούν, η ζωή συνέχεια συνεχίζει κι η μεγάλη μπάντα δεν λέει να σταματήσει.
Ένας μουσικο-θεατρικός στοχασμός πάνω σε προαιώνια, αναπάντητα, καθημερινά, αναπάντεχα ερωτήματα.
Στη σκηνή μία ηθοποιός και έναν μουσικός.
Η μουσική πλέκει μαζί με τον λόγο την συνειρμική αυτή κατάθεση
Κείμενο-ερμηνεία Ντίνα καφτεράνη
Μουσική-κιθάρα Άγγελος Αγγελίδης
Σκηνοθεσία Πολυξένη Ακλίδη
Κοστούμι: Μυρτώ Σαρμά
21:00 / €5

Κυριακή (μεσημέρι) 10 Νοεμβρίου
Οι «Χάρισμα»
Είναι τα παιδιά που ίδρυσαν το 2010 τον βραβευμένο διεθνώς διαδικτυακό σταθμό NGradio.gr.
Παράλληλα με τις μουσικές τους εκπομπές στο διαδίκτυο δεν σταμάτησαν να ασχολούνται με τη μουσική και να πραγματοποιούν εμφανίσεις δίπλα σε καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως οι: Μίμης Πλέσσας, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Νταλάρας, Μάριος Φραγκούλης, Ελευθερία Αρβανιτάκη κ.ά
θα παρουσιάσουν το μουσικό τους πρόγραμμα με τραγούδια από ένα μεγάλο φάσμα του ελληνικού έντεχνου, λαϊκού και παραδοσιακού τραγουδιού.
Οι Χάρισμα είναι οι:
Ισίδωρος Πάτερος: φωνή, κιθάρα, μπουζούκι
Άννα-Μαρία Νικολαΐδου: φωνή
Χαρούλα Νικολαΐδου: πλήκτρα, φωνητικά
Τάσος Περόγλου: ντραμς, κρουστά, φωνητικά
Συμμετέχει ο Στέλιος Νικολαΐδης στο τραγούδι
14:30 / €5

Τετάρτη 13 & 27 Νοεμβρίου
«Και Χίλια Περιστέρια»
αφιέρωμα στον Γιώργο Ζαμπέτα
Συνθέτες, στιχουργοί, τραγουδιστές, τάσεις μα και ολόκληρες μουσικές εποχές θα παρουσιάζονται σε ένα συνονθύλευμα θεματολογικών ενοτήτων και ελεύθερου προγράμματος κάθε δεύτερη Τετάρτη στη μουσική σκηνή «1002 Νύχτες».
Ευφροσύνη Γιαννή: φωνή, κρουστά
Τάσος Δερέσκος: μπουζούκι, φωνή
Αλέξανδρος Μαούτσος: μπουζούκι, φωνή
Λουκάς Κωνσταντινίδης: κιθάρα
Στέλιος Τσάκας: πιάνο, φωνή
21:30 / €5

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου
«Azizam» Συναυλία Περσικής & Κουρδικής Μουσικής
Με όχημα τα έγχορδα ταρ και ούτι, την τοξωτή λύρα με συμπαθητικές χορδές και τα κρουστά, τόμπακ και νταφ (ντέφι), θα παιχτούν μελωδίες πάνω σε δρόμους (dastgah) . Επίσης, με βασικό όργανο το έγχορδο ταμπούρ, από τα πιο αρχαία όργανα της Ανατολής, και το νταφ, που εμφανίστηκε στην περσική μουσική μέσα από μια τελετουργική παράδοση, θα ακουστούν παραδοσιακές μελωδίες και τραγούδια από την κουρδική μουσική παράδοση του Ιράν ~ μια προφορική παράδοση βασισμένη στον ήχο της φωνής και τα λόγια του τραγουδιού, συνοδευόμενη από μια συνεχώς εξελισσόμενη, ζωντανή, μελωδική έκφραση των συναισθημάτων και των βιωμάτων της απλής καθημερινής ζωής και της αναζήτησης του ανθρώπου για το Ιερό μέσα του.
Βαγγέλης Χατζόβουλος: τάρ, πέρσικο ταμπούρ, ούτι
Παναγιώτης Μαύρης: τόμπακ
Γιώργος Ανδρουλάκης: λύρα με συμπαθητικές χορδές
Ιράνα Σάμιτα: νταφ, φωνή
21:00 / €5

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 
Πάνος Λαμπρίδης
21:00 / €5

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου
Kosmokrators Rebetiko Group
Μια πρωτοβουλία ευγενών εραστών του ρεμπέτικου, μιας ομάδας που ξεκινά απ το Βέλγιο και ο πυρήνας της αποτελείται από δύο Ολλανδούς τον Frans De Clercq, τον Karsten de Vilder και έναν Βέλγο τον Dimi Dumortier. Μετά, δυνάμωσαν την ομάδα με τον Μιχάλη Καρακατσάνη, Έλληνας γεννημένος στο Βέλγιο.
Οι Κοσμοκράτορες παρουσιάζουν ρεμπέτικα τραγούδια στα γαλλικά, ολλανδικά, αγγλικά και ελληνικά. Οι μεταφράσεις τους είναι όσο γίνεται κυριολεκτικές, και αναπαράγουν τον σκληρό και περιθωριακό χαρακτήρα των αυθεντικών τραγουδιών.
Το θέμα είναι κατεξοχήν ο κόσμος του μάγκα, εκεί που ζούσαν οι αυθεντικοί και περήφανοι χασικλίδες και μουσικοί της Αθήνας και του Πειραιά.
Τα λόγια πάντα καπνιστά, που και που προσαρμοσμένα στην σύγχρονη εποχή, άλλοτε χοντρά, άλλοτε τρυφερά, αλλά πάντα με μια μεγάλη δόση χιούμορ.
Frans De Clercq (bouzouki, voice)
Michalis Karakatsanis (bouzouki, voice) 
Karsten De Vilder (guitar, voice)
Dimi Dumo (percussion, voice)
21:30 / €5

Κυριακές (μεσημέρι) από 24 Νοεμβρίου
Γιώργος Αλτής «Λαϊκό Πικ Νικ»
Με την καλύτερη διάθεση και το πιο αστραφτερό χαμόγελο, ο Γιώργος Αλτής σας περιμένει τα μεσημέρια της Κυριακής στις 1002 Νύχτες στου Ψυρρή.
Θα τραγουδήσουμε και θα χορέψουμε όλοι μαζί, μια παρέα μια αγκαλιά. Κρίση-ξεκρίση, η ψυχή θέλει να ζήσει..!! 
Πέγκυ Ζάρρου: τραγούδι
Φώτης Τσούτσιας: μπουζούκι 
Γιώργος Παπαδόπουλος: κιθάρα
Joni Moas: κρουστά
Amira Balkis: χορός
14:30 / €5

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου
Santa Bella - Σαν Ταμπέλα
Οι «Santa Bella - Σαν Ταμπέλα» είναι ένα μουσικό τρίο που αποτελείται από τους Ελένη Ζαχοπούλου (τραγούδι), Γιώργο Κοντοχριστόπουλο (μπουζούκι) και Φάνη Ζαχόπουλο (κιθάρα, τραγούδι) και ασχολείται με την εκτέλεση ρεμπέτικης, λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής.
21:30 / €4 


1002 Νύχτες Μουσική Σκηνή - Restaurant-Bar
Καραϊσκάκη 10, Ψυρρή 105 54 Αθήνα
T (+30) 210 33 17 293

Stamboul Train στο "Τρένο στο Ρουφ"




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Μετά από δύο επιτυχημένες σεζόν, το διάσημο θρίλερ Stamboul Train του Γκράχαμ Γκρην, σε σκηνοθεσία Τατιάνας Λύγαρη, συνεχίζεται για 3η χρονιά με ανανεωμένη διανομή από 1η Νοεμβρίου 2019 στο Θεατρικό Βαγόνι της Αμαξοστοιχίας – Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ.

Το συναρπαστικό μυθιστόρημα, που καθιέρωσε τον Graham Greene ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της αγγλικής λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μετάφραση και διασκευή του Ιωσήφ Βαρδάκη.

Το έργο διαδραματίζεται παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατά τη διάρκεια ενός 3ήμερου ταξιδιού με το Οrient Express από την Οστάνδη στην Κωνσταντινούπολη. Ένα περιπετειώδες και μοιραίο για τους επιβάτες του, ταξίδι. Ο εύπορος εβραίος επιχειρηματίας, η φτωχή χορεύτρια, η σκληρή δημοσιογράφος, ο φιλόδοξος συγγραφέας, ο στυγνός δολοφόνος, ο κυνηγημένος επαναστάτης είναι πρόσωπα μοναχικά, outsiders της κατεστημένης ζωής, που κινούνται στα όρια του γκροτέσκο και του μελοδραματικού. «Ταξιδεύουν» μεταφορικά μέσα στις βασανισμένες τους ψυχές αλλά οι πράξεις τους έχουν ρεαλιστικές συνέπειες για τους ίδιους και τους συνεπιβάτες τους. Μέσα στο εν κινήσει τρένο η δράση έρχεται ξαφνικά και απότομα χωρίς όμως να έχει ίχνος λάμψης και ηρωισμού.

Η Τατιάνα Λύγαρη σημειώνει: «Το έργο διαδραματίζεται στην τόσο ενδιαφέρουσα, ιστορικά και κοινωνικά, περίοδο του μεσοπολέμου στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το θρυλικό τρένο Orient Express. Το Θεατρικό Βαγόνι της Αμαξοστοιχίας αποτελεί το ιδανικό και απόλυτα ρεαλιστικό σκηνικό για την μεταφορά του διάσημου μυθιστορήματος του Graham Greene στο θέατρο.Η παράσταση μέσα από μια γρήγορη κινηματογραφική αφήγηση μυστηρίου και με μία “gros plan” ερμηνευτική απόδοση των οκτώ χαρακτήρων στο κινούμενο τρένο, τοποθετεί ηθοποιούς και θεατές στο κάδρο της “Greeneland”, του τοπίου που σκιαγραφεί ο Greene, ως συμμέτοχους και συνένοχους μιας καταστροφής που μοιάζει να πλησιάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η διεισδυτική και ψυχαναλυτική ματιά του Greene στον τρόπο σκέψης και στις πράξεις των ηρώων του τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο αντανακλάται στο σημερινό πλαίσιο της ανησυχητικής αύξησης του ακραίου εθνικισμού και ρατσισμού, που αναπτύσσονται ραγδαία στις σύγχρονες κοινωνίες».

Ο Greene εξερευνά τις αρχές της ηθικής στις σύγχρονες κοινωνίες, της πίστης, της προδοσίας, του ρατσισμού, του καθήκοντος απέναντι στον άλλον σε σχέση με το καθήκον στον εαυτό μας και της ματαιότητας να παραμείνει κανείς ουδέτερος σε εποχές σύγκρουσης. Καταδύεται βαθιά στα θέματα που αγγίζουν το κύτταρο της ανθρώπινης ψυχής με όλες τις αντιφάσεις και τις εσωτερικές συγκρούσεις της, δημιουργώντας τους απόλυτα “Greeneian” χαρακτήρες του. Σκιαγραφεί με δύναμη και νεύρο την ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη ακριβώς ένα χρόνο πριν ανατείλει στη Γερμανία η δύναμη του Χίτλερ και του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Μια ατμόσφαιρα, παραμονές του Ολοκαυτώματος, που τη σφραγίζει η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια και ο τρόμος του επερχόμενου πολέμου.


***

Μετάφραση-Διασκευή Ιωσήφ Βαρδάκης / Σκηνοθεσία Τατιάνα Λύγαρη / Σκηνικά-ΚοστούμιαΓιάννης Μετζικώφ / Μουσική Μηνάς Ι. Αλεξιάδης / Χορογραφία Πέπη Ζαχαροπούλου / ΦωτισμοίΣάκης Μπιρμπίλης

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Εβελίνα Αραπίδη, Σπύρος Ζουπάνος, Αλέξανδρος Ζουριδάκης, Δάφνη Καφετζή, Παναγιώτης Μαρίνος, Νίκος Ποριώτης, Κλαίρη Σαρρηκυριάκου, Χρήστος Χριστόπουλος


ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Πρεμιέρα: Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2019
Θεατρικό Βαγόνι
κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21.00 & Κυριακή στις 18.30
Εισιτήρια: 14 ευρώ Ολόκληρο (Παρασκευή) / 16 ευρώ Ολόκληρο (Σάββατο & Κυριακή) / 12 ευρώ Φοιτητικό - Μειωμένο / 5 ευρώ Ατέλειες

Προπώληση: 
- Στη VIVA
- Τηλεφωνικά στο 11876 (viva)
- Τηλεφωνικά στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ (210 5298922 / 6937 604988)
Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Τηλ. 210 5298922 / 6937 604988
Καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 10.00–14.00 & 18.00–22.00
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
10’ με τα πόδια από το ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός
Free Wi-Fi / Δωρεάν Parking

Ανακύκλωση πλαστικού μιας χρήσης - Μια έρευνα της Greenpeace




Aνακύκλωση πλαστικού μίας χρήσης:
μία υπόθεση υψηλών προσδοκιών σε θολά νερά



Έρευνα απόψεων κοινού της Greenpeace


Η Greenpeace, μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου 2019, πραγματοποίησε έρευνα[1] για τις απόψεις του κοινού σχετικά με την ανακύκλωση του πλαστικού. Το 87,6% των ανθρώπων που συμμετείχαν στην έρευνα πιστεύει ότι η ανακύκλωση πλαστικού μπορεί να βοηθήσει δραστικά το περιβάλλον. Ταυτόχρονα, μόλις το 9,4% γνωρίζει την πραγματική σημασία του βασικότερου σήματος της ανακύκλωσης συσκευασιών στην Ελλάδα, γνωστού και ως Green Dot. Η πλαστική ρύπανση είναι πλέον ένα κοινά αναγνωρισμένο πρόβλημα και έχει ξεκινήσει αγώνας δρόμου για να βρεθεί η σωστή απάντηση. Με την ενίσχυση της κυκλικής οικονομίας και την επικείμενη νομοθεσία για τη μείωση των πλαστικών μίας χρήσης να βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα των συζητήσεων, η Greenpeace ρώτησε τους πολίτες για τον ρόλο που πιστεύουν ότι έχει η ανακύκλωση αλλά και για το αν έχουν βασικές γνώσεις πάνω σε πρακτικά ζητήματα που καθορίζουν τη δυνατότητά της να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο.


Στην έρευνα συμμετείχαν 6.631 συμπολίτες μας, οι οποίοι έδωσαν τις απαντήσεις τους στο ερωτηματολόγιο της Greenpeace διαδικτυακά. Πέρα από τη σημασία της στην προστασία του περιβάλλοντος, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (73%) πιστεύει ότι η ανακύκλωση είναι το βασικότερο που μπορεί να κάνει ένας πολίτης για να βοηθήσει. Μάλιστα, το 50% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η ανακυκλωσιμότητα ή μη ενός προϊόντος επηρεάζει πολύ τις αγορές τους. Η αξία που δίνουν οι πολίτες στην ανακύκλωση αντικατοπτρίζεται και στη συχνότητα που ανακυκλώνουν, με το 92% να δηλώνει ότι κάνει ανακύκλωση κάθε εβδομάδα.

“Είναι ξεκάθαρο ότι η ανακύκλωση αποτελεί για την πλειοψηφία της κοινωνίας τη βασική απάντηση στο ζήτημα της καλύτερης διαχείρισης των σκουπιδιών μας. Συνιστά πράγματι μία βελτίωση και μία πρόοδο προς ένα καλύτερο σύστημα διαχείρισης. Ωστόσο, ειδικά στο κομμάτι του πλαστικού, η γνώση μας για το τι είναι τελικά ανακυκλώσιμο και το τι μπορεί να απορροφήσει ο κλάδος της ανακύκλωσης είναι ιδιαίτερα ελλιπής,” δήλωσε ο Άλκης Καφετζής, υπεύθυνος της εκστρατείας για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.

Στις απαντήσεις που έδωσε το κοινό γίνεται εμφανές το έλλειμμα γνώσης για τη λειτουργία του συστήματος ανακύκλωσης συσκευασιών στην Ελλάδα, που βασίζεται κατά κύριο λόγο στον μπλε κάδο της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης. Μόλις το 9,4% του κόσμου αναγνώρισε τη σωστή σημασία του γνωστού Green Dot που βρίσκεται στις συσκευασίες μας και δεν είναι άλλη από το ότι η εταιρεία που διαθέτει το συγκεκριμένο προϊόν στην αγορά, συμμετέχει σε κάποιο σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης απορριμμάτων. Το 52% πιστεύει πως συμβολίζει την ανακυκλωσιμότητα της συσκευασίας, το 12,5% ότι η συσκευασία είναι από ανακυκλωμένο υλικό, και το 26% ότι είναι όλα τα παραπάνω.

Η ανακύκλωση θα βελτιωθεί μόνο όταν ο πολίτης καταλάβει ότι πρόκειται για μία σύνθετη διαδικασία, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πολυπλοκότητα των συσκευασιών που καλείται να διαχειριστεί. Ακόμα όμως και στο πλέον απλό παράδειγμα, όπως το πλαστικό μπουκάλι του εμφιαλωμένου νερού, ο κόσμος στην πλειοψηφία του (80%) δεν γνωρίζει πόσα είδη πλαστικού έχει ένα τέτοιο μπουκάλι[2]. Και αν η γνώση είναι περιορισμένη για μία τόσο απλή συσκευασία, τι συμβαίνει για πιο σύνθετες που έχουν πολλά στρώματα πλαστικού σε συνδυασμό με άλλα υλικά (όπως χαρτί και αλουμίνιο);

“Αν η πολιτεία, οι εταιρείες παραγωγής και διάθεσης των πλαστικών συσκευασιών, οι εταιρείες και οι φορείς διαχείρισης των απορριμμάτων και οι ΟΤΑ δεν δώσουν τις σωστές πληροφορίες για την ανακύκλωση, ο πολίτης θα εξακολουθεί να την αντιμετωπίζει ως τη λύση για όλα τα προβλήματα,” συμπλήρωσε ο Άλκης Καφετζής. “Κάτι τέτοιο δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στον ίδιο τον κλάδο της ανακύκλωσης, καθώς καλείται να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο μπορεί, αλλά ακόμα περισσότερο, μας επιτρέπει να συνεχίζουμε να το κρύβουμε κάτω από το χαλί.”

H Greenpeace ξεκινάει ένα αφιέρωμα για την ανακύκλωση πλαστικού στην Ελλάδα και παγκοσμίως, για να μάθουμε πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε την ανακύκλωση και γιατί οι πολιτικές διαχείρισης των απορριμμάτων οφείλουν πρωτίστως να βασιστούν σε μία ουσιαστική προσπάθεια μείωσης των παραγόμενων πλαστικών απορριμμάτων, κατά την οποία ο παραγωγός θα είναι ο κύριος υπεύθυνος για όλο τον κύκλο ζωής των προϊόντων του.

Greenpeace Greece

Παλιοκουφάλες ανάληψη μυρίζει ο αέρας






ΠΑΛΙΟΚΟΥΦΑΛΕΣ ΑΝΑΛΗΨΗ ΜΥΡΙΖΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ

Ένα τραγούδι από το μακρινό 1971, τότε που στο ξεκίνημα του "Κυττάρου" καθώς το τραγουδούσα ένα βράδυ, ανέβηκε στη σκηνή και με αγκάλιασε ο Τάσος Λειβαδίτης. Ήταν η καλύτερη κριτική για το τραγούδι. Πολλά χρόνια αργότερα ο Πάνος Ηλιόπουλος το ηχογράφησε μ' ένα μαγνητοφωνάκι καθώς το τραγουδούσα με την κιθάρα μου στο "Club Land" και το ερασιτεχνικό ηχογράφημα σώθηκε αφού οι παραγωγοί του Ρ/Σ 902 αριστερά στα fm, το συμπεριέλαβαν στον διπλό δίσκο "Μαθήματα πατριδογνωσίας".

Πάντα όμως ένιωθα πως χρωστούσα μια ολοκληρωμένη παρουσίαση του τραγουδιού, που παραμένει τραγικά επίκαιρο όλα αυτά τα χρόνια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους και εξαιρετικούς μουσικούς που έχω εδώ στην Κομοτηνή: Τάσος Καπζάλας σαξόφωνο, Λάζαρος Κεραμέας μπάσο, Μαρίνος Τόκας φωνητικά και τέλος ο Θωμάς Αραμπατζής που έπαιξε ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα, προγραμμάτισε τα τύμπανα και ήταν ο υπεύθυνος για την ηχοληψία, τη μίξη και το μάστερινγκ που έγιναν στο στούντιο Σ.Μ.Σ. ΘΡΑΚΕΣ.

Εγώ απλά τραγούδησα.

Συμπαραστεκόμαστε στο μεγάλο αγώνα που κάνει η μικρή Greta Thunberg, για τη σωτηρία του πλανήτη και της αφιερώνουμε αυτό το τραγούδι.

Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΥΓ. Υπεύθυνος για το βίντεο είμαι εγώ.

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2019

Για τον δίσκο "Ατέρμων" των Γιώργου Μιχαήλ - Δημήτρη Βαβλιάρα





«ΑΤΕΡΜΩΝ» - Ένας σπουδαίος δίσκος από τους Γιώργο Μιχαήλ και Δημήτρη Βαβλιάρα


του Κώστα Μουγιάκου


Ας μπούμε απευθείας στο θέμα:

Ο «Ατέρμων» των Γιώργου Μιχαήλ και Δημήτρη Βαβλιάρα κυκλοφόρησε το 2016 και πρόκειται για ένα σπουδαίο δίσκο. Άξιο απορίας είναι, γιατί το άλμπουμ δεν έχει βρει το δρόμο προς ένα μεγαλύτερο κοινό, αλλά αυτό θα το εξετάσουμε στο τέλος της παρουσίασης.

Ο Γιώργος Μιχαήλ δεν χρειάζεται συστάσεις. Ερμήνευσε με μοναδικό τρόπο τραγούδια από τον πρώτο δίσκο του Θ. Παπακωνσταντίνου «Αγία Νοσταλγία» (1993) και ήταν συνοδοιπόρος του Λαρισαίου τραγουδοποιού για πολλά χρόνια επί σκηνής.  Το 2002 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο («Της γης ο μουσαφίρης»), καταθέτοντας μια ιδιαίτερη προσωπική πρόταση σε δικούς του στίχους,  μουσική και ερμηνεία. Ο δίσκος διακινήθηκε χέρι με χέρι και έκανε αίσθηση, αναδεικνύοντας τον Μιχαήλ και σαν τραγουδοποιό. Μετά από...14 χρόνια, επανέρχεται ο Μιχαήλ (που απ’ ότι φαίνεται δεν βιάζεται καθόλου) με τον «Ατέρμων» και 13 νέα κομμάτια σε συνεργασία με τον (επίσης Κοζανίτη) Δημήτρη Βαβλιάρα.
Ο Δημήτρης Βαβλιάρας εμφανίστηκε στη δισκογραφία το 2012 με τον δίσκο «Πάλι βρέχει» (Polytropon), με δική του μουσική και στίχους, ενώ εμπιστεύτηκε την ερμηνεία των τραγουδιών, κυρίως, στον Βασίλη Σκούλα και ακόμη στους Αργύρη Μπακιρτζή, Μανώλη Χατζημανώλη και Γιώργο Κοντορίκο. Αξιόλογη δουλειά, που προμήνυε τις δυνατότητες του πρωτοεμφανιζόμενου δημιουργού, ο οποίος και ... απογειώνεται στον «Ατέρμων».

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στην Αιανή Κοζάνης στο στούντιο του Φώτη Κακαβέλη, ο οποίος έκανε την παραγωγή, την ηχοληψία και τις ενορχηστρώσεις. Ο Μιχαήλ έχει φτιάξει τη μουσική σε 7 κομμάτια και ο Βαβλιάρας σε 6 από αυτά. Το ηχητικό αποτέλεσμα είναι συμπαγές, αδιαίρετο και οι όποιες διαφορές λειτουργούν ενισχυτικά επί του κοινού παρονομαστή των δημιουργών.

Οι μουσικές που ακούμε στα 13 τραγούδια του «Ατέρμων» απλώνονται σε ένα ευρύ φάσμα παραδοσιακών-λαϊκών ρυθμών και ακουσμάτων. Άλλωστε, οι Κοζανίτες τραγουδοποιοί δεν κινούνται απλά με άνεση στο έδαφος του παραδοσιακού ήχου˙ τον κατέχουν απόλυτα, γι’ αυτό  και τον μορφοποιούν και τον μπολιάζουν με δικά τους οργανικά στοιχεία, ώστε να χαράξουν τον δικό τους μελωδικό δρόμο. Αλλού ηλεκτρίζουν τις μελωδίες με κιθάρες, αλλού τις γαληνεύουν με πιάνο. Αλλού το μαντολίνο σολάρει αντί του μπουζουκιού, ενώ όπου βγαίνει μπροστά το τρίχορδο παίζεται δωρικά και ακατέργαστα. Στο «Ο ήλιος και ο χάροντας» έχουμε τσάμικο, άνευ κλαρίνου, με λαούτο και μαντολίνο. Στα «Σφραγισμένα χείλη» αργό τσιφτετέλι, ηλεκτρικό, άνευ μπουζουκιού, με κλαρίνο. Στης «Άνοιξης την αύρα» ερεβώδες, καταληκτικό σόλο με ηλεκτρική κιθάρα (θεωρείται βέβαιη η προϋπηρεσία του Βαβλιάρα σε πιο «σκληρούς ήχους»· τα εν λόγω «παντρέματα» όπου τα συναντάμε στο δίσκο είναι απολύτως επιτυχημένα). Και βέβαια έχουμε αρκετά κρουστά, από ντραμς μέχρι νταούλια, με σημαντική παρουσία, που τονίζουν την ρυθμική αγωγή των τραγουδιών. Υπάρχουν και άλλα ωραία, που η φαντασία των Βαβλιάρα-Μιχαήλ αποτυπώνει με εμπνευσμένες μουσικές, αλλά να μην τα μαρτυρήσουμε όλα!

Ο ήχος που βγάζει ο «Ατέρμων» είναι οικείος και η πρώτη εντύπωση είναι ότι τα τραγούδια είναι γνωστά, κάπου τα έχεις ξανακούσει. Μερικές επιπλέον ακροάσεις όμως, αρκούν στην κατανόηση του μουσικού κόσμου των Βαβλιάρα-Μιχαήλ και πείθουν ότι η άνεση και οικειότητα με τα κομμάτια είναι απλά το γνώρισμα της αφομοίωσης σπουδαίων τραγουδιών. Βρισκόμαστε δηλαδή μπροστά στη διαδικασία εκείνη, που μετεξελίσει τα μέχρι πρότινος ακούσματα μας σε νέα μουσική πρόταση, με νέα ποιότητα και χαρακτηριστικά. Η μουσική πρώτη ύλη σαφώς και προϋπάρχει (άλλωστε παρθενογένεση δεν υφίσταται), αλλά στον «Ατέρμων» είναι εμφανής η ρηξικέλευθη δημιουργία, το άνοιγμα νέων δρόμων.

Στίχους στα τραγούδια υπογράφουν ο Μιχαήλ (7), ο Βαβλιάρας (5) και η Γιούλη Σταμάτη («Μοναξιά»), και είναι το πολύ δυνατό σημείο του δίσκου. Οι μελωδίες δένουν απόλυτα με τα λόγια και υφαίνουν ένα συνεκτικό, ατμοσφαιρικό σύνολο. Τα στιχουργήματα του «Ατέρμων» αποτυπώνουν εικόνες, ιστορίες και καταστάσεις με ένα βαθύ αλλά ταυτόχρονα προσιτό τρόπο, κρατώντας τον πυρήνα, το απόσταγμα των νοημάτων που απασχολούν τους δημιουργούς. Στιχουργική βάση των Βαβλιάρα-Μιχαήλ είναι η θυμόσοφη παράδοση και το δημοτικό τραγούδι εκφρασμένα με σύγχρονη φόρμα· εργαλεία τους οι λέξεις της υπαίθρου, ο δημώδης λόγος και το περιεκτικό δέσιμο τους σε τραγούδια χωρίς επιτήδευση, ευκολίες ή πλεονασμούς.

Τα τελευταία χρόνια, όταν ακούς ένα τραγούδι, σχεδόν έχεις προβλέψει από τους πρώτους στίχους τι θα λένε οι επόμενοι. Τόσο προβλέψιμα είναι το περιεχόμενο και η δομή των στίχων. Πολλά τραγούδια χτίζονται πάνω σε μια εισαγωγική ή καταληκτική ατάκα, ή σε ένα πιασάρικο ρεφρέν, ενώ η θεματολογία τους είναι αδιάφορη και χιλιοειπωμένη, με τα ίδια λόγια που δεν συγκινούν, δεν προβληματίζουν, δεν κεντρίζουν κανένα συναισθηματικό αισθητήριο. Εκτίμησα ιδιαίτερα στον «Ατέρμων» το ότι οι δημιουργοί του τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά/θεματολογικά δεν ακολούθησαν αυτή την πεπατημένη. Αντιθέτως έπλασαν πρωτότυπες εικόνες, ιστορίες, αλληγορίες, σε λαϊκή ποιητική γλώσσα επενδύοντας τες με υπέροχες μουσικές.

Ενδεικτικά λίγα παραδείγματα για τα παραπάνω:

Ο Μιχαήλ, σαν σύγχρονος Αίσωπος, τραγουδάει στο «Ο Ήλιος και ο Χάροντας»:

Ο ήλιος και ο χάροντας οι δυο που κυβερνάνε
όταν δεν έχουν διαφορές να λύσουν το γλεντάνε
μια στην αυλή του χάροντα μια στην αυλή του ήλιου

Ενώ σε άλλο τραγούδι («Ο Κέρβερος»), ανεβάζει και...το φοβερό σκυλί του Άδη στον πάνω κόσμο!

Ο Κέρβερος ο φοβερός,
ο που φυλάει τον Άδη!
Την αλυσίδα έκοψε
και βγήκε απ' το σκοτάδι!

Κι αφού περιπλανήθηκε
'δω στον απάνω κόσμο!
Την καταφρόνια γνώρισε
τη φτώχεια και τον πόνο!

Ωραίο ερωτικό στίχο έχουμε από τον Βαβλιάρα στο «Παραμύθι της αγάπης»:

Κέρνα τον δράκοντα κρασί να πιεί και να μεθύσει
απ΄τις σπηλιές του ουρανού να βγει να σεργιανίσει
στο τέλος του παραμυθιού πάντα νικάει η αγάπη
μα ο έρωτας σου είναι κυρά μες στην καρδιά μου αγκάθι

Ο οποίος μας χαρίζει και μια κορυφαία στροφή, πολυεπίπεδων αναγνώσεων στα «Σφραγισμένα χείλη»:

Αν δεις καράβι στα ανοιχτά
να ψάχνει καταιγίδες
ένας παλιός σου είναι καημός
που έκανες πως δεν είδες

Θα ήθελα να σταθώ λίγο στην ερμηνεία του Γιώργου Μιχαήλ. Η τραγουδιστική του χροιά δεν είναι η ίδια με την προηγούμενη δουλειά του, πόσο μάλλον με την «Αγία Νοσταλγία». Έχουν περάσει άλλωστε 14 και 23 χρόνια αντίστοιχα. Έχει ενισχυθεί σαφώς το «ακατέργαστο» μέταλλο αλλά και το εκφραστικό βάθος στο φωνητικό του χρώμα. Και γι’ αυτό ο Μιχαήλ μας χαρίζει ερμηνείες με ψυχή, πάθος και αυθεντικότητα, πράγμα σπάνιο στις μέρες μας που αφθονούν οι ατσαλάκωτοι καλλίφωνοι, αλλά εν τέλει ρηχοί και άνευροι τραγουδιστές. Ξεχωρίζω σαν παραδείγματα το «Κοίτα Μακριά» και το ανατριχιαστικό «Πρωινή προσευχή» (που ξεκινάει με ένα μοιρολόι από την Γκόλφω Γκουρτζιούμη), ενώ και στα υπόλοιπα τραγούδια ο Μιχαήλ αποδίδει τα μέγιστα.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στις ενορχηστρώσεις του δίσκου που έστησε υποδειγματικά ο Φώτης Κακαβέλης (επίσης παραγωγή, ηχοληψία και παίξιμο οργάνων). Εδώ έχουμε επιλογή οργάνων χωρίς φλυαρίες (αλλά και χωρίς λιτότητα), που υπηρετούν με ακριβείς αναλογίες την ανάπτυξη των τραγουδιών και συνεισφέρουν στη μελωδική φόρτιση της ατμόσφαιρας τους. Ο κατά τόπους «ηλεκτρισμός» είναι έξυπνα τοποθετημένος, δίνοντας έμφαση όπου απαιτείται, ενώ είναι πολύ εύστοχη και η χρήση των πλήκτρων.

Όλα τα τραγούδια του δίσκου είναι απολαυστικά και ακούγονται σε συνεχείς επαναλήψεις, που φέρνουν στην επιφάνεια κάθε φορά νέα στοιχεία, πλευρές και λεπτομέρειες που ανακαλύπτει ο ακροατής. Ξεχωρίζω σαν αγαπημένα μου τα: «Ωραιόζηλη», «ο Κέρβερος», «Του τρελού», «ο Ήλιος και ο Χάροντας», «Πρωινή προσευχή» και τα κορυφαία «Σφραγισμένα χείλη» και «Κελαηδιστής».

Να αναφέρουμε και τους (πολλούς) εξαιρετικούς μουσικούς που παίξανε στον «Ατέρμων». Καταρχήν τους ίδιους τους δημιουργούς: τον Μιχαήλ που έπαιξε μερακλίδικα τον τρίχορδο-εργάτη μπουζούκι του και τον πολυοργανίστα Βαβλιάρα (κιθάρες, μπάσο, λαούτο, μαντολίνο, μπουζούκι, πλήκτρα, κρουστά), τους Ζήση Φτάκα (ακουστική κιθάρα, λαούτο), Γιάννη Παπαστεργίου (μαντολίνο, βιολί), Στέφανο Κωφίδη (κρουστά), Στέλιο Δουγαλή (πλήκτρα), Γιάννη Βακουφτσή (ακορντεόν, πλήκτρα, πιάνο), Φώτη Κακαβέλη (κρουστά, τύμπανα, μπάσο), Παναγιώτη Πάλλα (κλαρίνο), Αλέξη Κοέν (κλασσική κιθάρα), Νίκο Παπαπαρασκευά (φλάουτο), Στέλιο Μπούκο (κρουστά), Μάρκο Καραπάτσιο (μπάσο), Κώστα Τζαναμπέτη (μπαγλαμά).

Το cd έχει πολύ όμορφη αισθητική στο εξώφυλλο και στο φυλλάδιο με τους στίχους, χάρη στις υπέροχες φωτογραφίες του Γρηγόρη Δάλλη. Εμβληματική είναι η φωτογραφία των δύο δημιουργών ως  καπετάνιου και κωπηλάτη μέσα σε μια…μπανιέρα! Είτε πρόκειται για χιούμορ και αυτοσαρκασμό, είτε για συμβολισμό πολλαπλών ερμηνειών (είτε...και τα δύο μαζί) είναι πανέξυπνη!

Κλείνω από εκεί που ξεκινήσαμε, στην αρχή της παρουσίασης και επαυξάνω: ο «Ατέρμων» είναι από τους δίσκους-ορόσημα για αυτή την κατηγορία μουσικής στη δεκαετία που φεύγει. Έχει σπουδαία τραγούδια που υπό άλλες συνθήκες, θα έβρισκαν το δρόμο τους προς ένα πολύ μεγαλύτερο ακροατήριο, αν δεν είχε καταρρεύσει η δισκογραφία και υπήρχαν ακόμη άνθρωποι-κλειδιά να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια. Είμαι σίγουρος ότι το κοινό των Βαβλιάρα-Μιχαήλ είναι πιστό και αφοσιωμένο και ότι οι ίδιοι υπηρετούν με πάθος και σεμνότητα την τέχνη τους. Αλλά σίγουρα πρέπει να βρεθούν τρόποι, ώστε να προσεγγίσει η δουλειά αυτή περισσότερα αυτιά. Οι ακροατές, εφόσον βρουν τις μουσικές του «Ατέρμων» ελκυστικές, ας διαδώσουν με τον δικό τους τρόπο το μήνυμα που εξέπεμψαν οι ταλαντούχοι δημιουργοί από την Κοζάνη. Θα είναι η ελάχιστη ανταμοιβή-ενθάρρυνση προς τους συντελεστές αυτής της δουλειάς, ώστε να ακούσουμε και περισσότερα (και πιο σύντομα) στο μέλλον. Προς το παρόν, τα τραγούδια αυτά ταξιδεύουν μόνα τους, αθόρυβα, στον ωκεανό του διαδικτύου, ανάμεσα στην βουή των social media και τον «έντεχνο» οπαδισμό του καπνογόνου. Ίσως όμως αυτή η συζήτηση να ανακυκλώνεται κουραστικά και δυο απλά λόγια του Γιώργου Μιχαήλ, από το εσώφυλλο του cd, να είναι η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα:

«Δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι.
ΑΤΕΡΜΩΝ κατάσταση είναι αυτή που καθορίζει τη ζωή μας.
Αν ρίξεις έναν σπόρο φυτρώνει, αν πεις ένα τραγούδι ακούγεται και η ζωή συνεχίζει.»